Islam Tarihi - 105. Sayfa

34. FASIL: SUYUN BEREKETLENMESİ

Hz. Peygamber’in Elini Suya Sokmasıyla Suyun Bereketlenmesi

- Rasûlullah’ı gördüm, ikindi namazı yaklaşmıştı. Halk abdest suyu arıyordu, fakat bulamıyorlardı. Allah Rasûlü’ne biraz su getirildi. Hz. Peygamber elini suyun bulunduğu kaba sokarak

“Bu sudan abdest alınız” dedi. Baktım ki su Peygamber’in parmaklarının altından kaynıyor. Halk sonuna kadar o sudan abdest aldı.[1]

- Ezan okunurken evi mescide yakın olanlar abdest almak için kalkıp evlerine gitti. Evi uzak olanlar kaldılar. Allah Rasûlü’ne bir kab getirildi. Taştan yapılmıştı. Hz. Peygamber’in eli girmeyecek kadar da küçüktü. Sonra peygamber parmaklarını bitiştirdi ve kabın içine elini soktu. Hz. Peygamber abdest aldıktan sonra oradaki herkes de o kaptan abdest aldılar. Enes’ten bu abdest alanların kaç kişi oldukları soruldu. Enes

“Seksen veya biraz daha fazla idiler” dedi.[2]

- Rasûlullah’a bir kab getirildi. Peygamber o zaman Medine’nin Zevra adlı bir yerindeydi. Elini kaba soktu ve parmaklarının arasından su akmaya başladı. Halk abdest aldı. Katade, Enes’e

“Abdest alanlar kaç kişiydi?” diye sordu. Enes

 “yüz kişi veya ona yakındı” diye cevap verdi.[3]

- Hudeybiye günü biz bin dört yüz kişiydik. Hudeybiye bir kuyunun adıdır. Ondan su çektik, onda bir damla su dahi kalmadı. Bunun üzerine Hz. Peygamber kuyunun kıyısına oturdu ve “Bana biraz su getirin” dedi. Ağzında suyu çalkaladıktan sonra kuyuya püskürttü. Biz az bir zaman sonra baktık ki kuyu su ile dolmuştur. Hepimiz içtik ve hayvanlarımız da kana kana içtikten sonra kuyuyu bıraktık.[4]

- Hudeybiye günü halk susadı. Peygamber’in önünde bir kapçık vardı. Peygamber o kapçıktan abdest alıyordu. Halk susuzluktan gözleri yaşararak ona hücum eder gibi oldu. Hz. Peygamber

“Size ne oldu?” deyince,

“Bizim yanımızda abdest almak için su yoktur. İçmek için de yoktur. Sadece senin yanındaki o küçük kap vardır” dediler. Peygamber elini kaba soktu. Parmakları arasından su tıpkı akan pınarlar gibi akmaya başladı. İçtik, abdest aldık. Cabir’e

“Siz kaç kişiydiniz?” diye sordum. Cabir

“Eğer biz yüz bin kişi olsaydık yine bize kafi gelirdi. Fakat biz bin beşyüz kişiydik” diye cevap verdi.[5]

- Biz Peygamberle beraber bir seferdeydik. Namaz vakti geldi beraberimizde az bir su vardı. Hz. Peygamber su istedi. Onu bir kaba koyduk. Elini onun içine koydu. Su Peygamber’in parmakları arasından akıyordu. Sonra

“Herkes abdest almak için gelsin. Bereket Allah’tandır” diye çağırdı. Halk yöneldi, abdest aldılar. Ben de Hz. Peygamber “Bereket Allah’dandır” dediği için durmadan içiyordum.[6]