Hendek Kazılırken Hz - 112. Sayfa

Hendek Kazılırken Hz. Peygamber’in Elini Sürmesiyle Yemeğin Bereketlenmesi

- Hz. Peygamber hendek kazdırırken ashab açlıktan karınlarına taş bağlamışlardı. Hz. Peygamber bunu görünce

“Bize yemek yedirecek bir kimseyi bana gösterebilir misiniz?” dedi. Bir kişi

“Evet” dedi. Hz. Peygamber

“O halde öne düş, bize orayı göster” dedi. Onlar Adamın evine geldiler. Baktılar ki ev sahibi hendekten payına düşen bölümü kazmaktadır. Hanımı haber göndererek

“Acele gel. Çünkü Hz. Peygamber bize gelmiştir!” dedi. Adam koşa koşa geldi ve Rasûlullah’a hitaben

“Anam babam sana feda olsun” dedi. Onun bir keçisi vardı, oğlağı da beraberindeydi. Ev sahibi keçiyi tutmaya çalıştı. Hz. Peygamber

“Oğlağı kes” dedi. Adam oğlağı kesti. Hanımı da hamur yoğurup ekmek yaptı ve eti de çömleğe koyarak ateşin üstüne yerleştirdi. Yemek pişince Hz. Peygamber ve arkadaşlarımın yanına getirdi. Hz. Peygamber parmağını yemeğin içine sokarak besmele çekti ve

“Ey Allah’ım, bereket ver buna!” dedikten sonra ashabına

“Başlayın” dedi. Hz. Peygamber’in beraberindekiler doyasıya yediler. Onlar yemeğin üçte birini ancak bitirebildiler. Üçte ikisi kaldı. O on kişi gitti, Hz. Peygamber onlara

“Gidiniz ve on kişi daha gönderiniz” dedi. Onlar gittiler, ikinci on kişi geldi. Onlar da doyasıya yedikten sonra Hz. Peygamber kalkarak evin hanımına ve çocuklarına dua etti ve arkadaşlarıyla hendeğe gittiler. Oraya vardıklarında Selman-i Farisî’nin büyük bir kayaya rastladığını ve bir türlü kayayı parçalayamadığını gördüler. Hz. Peygamber

“Bırakın da önce ben vurayım” dedi. Hz. Peygamber besmele çekip kayaya vurdu. Kayanın üç te bir koptu. Hz. Peygamber tekbir getirdi ve

“Kabe’nin rabbına andolsun ki, Fars’ın köpekleri göründü” buyurdu. İkinci kez vurdu, kayanın bir parçası daha koptu. Hz. Peygamber tekbir getirdi ve

“Kabe’nin rabbına andolsun ki, Şam’ın köpekleri göründü” buyurdu. O zaman münafıklar

“Biz korkudan hendek kazıyoruz. O bize Fars’ın ve Rum’un köpeklerini vâdediyor” dediler.[1]

- Hz. Peygamber hazırlattığı bir oğlak etiyle bir sa’ arpa ekmeğine ashabı davet etti. Ashab bin kişi veya ona yakın bir sayıda oldukları halde doyasıya yediler. Yemek de sanki hiç yenmemiş gibi duruyordu.[2]