Islam Tarihi - 114. Sayfa

Hz. Peygamber’in Suffe Ashabına Hazırladığı Bir Yemeğin Bereketlenmesi

- Ben suffe ehlindendim. Hz. Peygamber bir gün bir ekmek istedi. Onu parçalayarak bir çanağa koydu, üzerine de sıcak su döktüksen sonra ona yağ kattı, sonra onu karıştırdı. Sonra yemeği tencerenin ortasında toplayarak

“Git, on kişi getir. Birisi de sen olasın” dedi. Gittim suffe ehlinden dokuz kişi aldım. Hz. Peygamber bize

“Kenarından yeyiniz, sakın üstünden yemeyiniz. Çünkü bereket üstten inmekledir” buyurdu. Doyuncaya kadar yedik.[1]

- Ben suffe ashabındandım. Arkadaşlarımız açlıktan şikayet ederek

“Ey Vasile, Rasûlullah’a git, bizim için kendisinden yemek iste!” dediler. Rasûlullah’a gelerek

“Ey Allah’ın Rasûlü! Arkadaşlarım açtırlar, şikayet ediyorlar” dedim. Hz. Peygamber Aişe’ye

“Senin yanında bir şeyler var mı?” diye sordu. Aişe

“Ey Allah’ın Rasûlü! Benim yanımda sadece ekmek kırıntıları vardır” dedi. Hz. Peygamber onları getirmesini emretti. Aişe bir dağarcık getirdi. Rasûlullah bir kab istedi. O kırıntıları o kaba koydu. Sonra kendi eliyle onu tirid yaptı. Kabı ağzına kadar doldurarak

“Git, arkadaşlarını getir. Fakat seninle birlikte on kişi olsunlar” buyurdu. Gittim, onlardan dokuz kişi getirdim, benimle birlikte on kişi olduk. Bize oturmamızı emretti ve

“Allah’ın ismiyle alınız! Kabın kenarından alınız, sakın üstünden almayınız. Çünkü bereket üstten inmektedir” buyurdu. Arkadaşlar doyuncaya kadar yedikten sonra kalktılar. Kapta hala daha önce olan kadar yemek vardı. Sonra Hz. Peygamber onu eliyle düzeltti. Yemek çoğaldı ve kabı doldurdu.

“Ey Vasile! Git, on kişi daha getir” buyurdu. On kişi getirdim. Onlara

“Oturunuz” diye emretti. Oturdular ve doyasıya yediler. Sonra kalkıp gittiler. Hz. Peygamber on kişi daha getirmemi emretti. Gittim, on kişi daha getirdim. Onlar da aynen yediler. Sonra

“Geriye kimse kaldı mı?” diye sordular.

“Evet, on kişi kaldı” dedim. Hz. Peygamber

“Onları da getir” dedi. Gittim, onları da getirdim.

“Oturun” dedi. Oturdular. Doyasıya yedikten sonra kalktılar ve kapta daha önceki kadar yemek kalmıştı. Sonra

“Ey Vasile! şu kalanı da Aişe’ye götür” dedi.[2]