Bir Sahabi ile Hanımına Ummadıkları Yerden Rızık Gelmesi - 135. Sayfa

Bir Sahabi ile Hanımına Ummadıkları Yerden Rızık Gelmesi

- Bir kişi aile efradının yanına geldi. Onların açlığını görünce çöle çıktı. Hanımı onu görünce el değirmenine vardı. Taşı taş üzerine koydu. Tandıra gitti, onu da yaktı. Sonra

“Ey Rabbim! Bize rızık ver” dedi. Leğenin hamurla, tandırın da pişmiş ekmekle dolu olduğunu gördü. Kocası döndü ve

“Benden sonra bir şey elde ettiniz mi?” dedi. Kadın

“Evet, rabbimiz bize gönderdi” dedi. Adam değirmeni ortadan kaldırdı ve bu hadiseyi Peygamber’e anlattı. Hz. Peygamber

“Eğer sen o değirmeni kaldırmasaydın o kıyamete kadar öğütüp duracaktı” buyurdu.[1]

- Ensardan bir kişi ihtiyaç sahibiydi. Bir gün evinden çıkarken aile efradının yanında birşey yoktu. Hanımı

“El değirmenini çevirir, tandıra da birşeyler atarak tutuşturursam, komşular değirmenin sesini işitir ve tandırın dumanını görüp bizim yiyeceğimiz var sanırlar” dedi. Sonra tandırı yakıp değirmeni çevirmeye başladı. Bu sırada kocası geldi. İçeriden değirmen sesini duydu ve

“Ne yapıyorsun?” diye sordu. Hanımı ona durumu anlattı ve birlikte içeriye girdiler. Bir de ne görsünler değirmen durmadan dönüyor ve un öğütüyor. Acelece evlerindeki bütün kapları getirdiler ve un ile doldurdular. Kadın gidip tandıra baktığında pişmiş ekmekle dolu olduğunu gördü. Adam, Hz. Peygamber’e giderek olanları anlattı. Hz. Peygamber

“Peki, değirmeni ne yaptın?” diye sordu.

“Ben, değirmeni kaldırdım ve sildim” dedi. Hz. Peygamber

“Eğer değirmeni o şekilde bıraksaydın hayatınız boyunca size rızık olacaktı” buyurdu.[2]