Islam Tarihi - 158. Sayfa

47. FASIL: AÇLIĞIN GİDERİLMESİ

Hz. Fâtımâ’nın, Hz. Peygamber’in Dualarından Sonra Hiç Aç Kalmaması

- İmran b. Husayn şöyle anlatıyor : Bir gün Hz. Peygamber’in yanında oturuyordum. Birara Hz. Fatıma gelerek Hz. Peygamber’in karşısında durdu. Hz. Peygamber ona yaklaşmasını söylediler. Hz. Fâtıma biraz yaklaştı. Hz. Peygamber biraz daha yaklaşmasını buyurdular. Böylece Hz. Fâtıma Hz. Peygamber’in yanına kadar geldi. Hz. Fâtıma’nın yüzünü bir sarılık kaplamış adeta hiç kanı kalmamıştı. Bunu gören Hz. Peygamber parmaklarını açarak mübarek ellerini onun göğsüne koydular. Sonra da başlarını yukarıya kaldırarak şöyle dua ettiler:

“Rabb’im! Ey açları doyurup ihtiyaçları yerine getiren! Ey kıymetten düşen kişileri yücelten! Muhammed’in kızı Fâtıma’ya açlık verme!” Bu dua üzerine Hz. Fâtıma’nın yüzündeki sarılık kayboldu. Yüzüne yeniden kan geldi. Daha sonra kendisine bu hadiseyi sorduğumda Hz. Fâtıma

“Ey İmran! O duadan sonra açlık yüzü görmedim” dedi.[1]