Islam Tarihi - 162. Sayfa

49. FASIL: ÜZÜNTÜ ve KEDERLERİN GİDERİLMESİ

Ümmü İshak’ın Gözyaşlarının Hz. Peygamber’in Dualarından Sonra Yanaklarına Dökülmemesi

- Ümmü İshak şöyle anlatıyor: Medine’ye hicret etmek üzere kardeşimle birlikte yola çıktık. Epey yol aldıktan sonra kardeşim bana

“Ey Ümmü İshak! Paramı Mekke’de unutmuşum. Sen beni burada bekle, ben gidip onu alayım” dedi. Bunun üzerine

“Ne olursun gitme! O fâsık kocamın seni öldürmesinden korkuyorum” dedim. O da

“Allah’ın izniyle hiçbir şey yapamaz” karşılığını verdi. Sonra da beni orada bırakıp Mekke’ye döndü. Orada birkaç gün onu bekledim; fakat dönmedi. Nihayet kendisini tanıdığım halde ismini bilmediğim bir kişi yanımdan geçerek bana

“Ey Ümmü İshak! Niçin burada duruyorsun?” diye sordu.

“Kardeşimi bekliyorum” dedim. Bunun üzerine

“Artık kardeşin yok, çünkü kocan onu öldürdü” dedi. Onun öldürüldüğünü öğrenince yola devam ederek Medine’ye vardım. Hz. Peygamber’i bulduğumda abdest alıyordu. Yanına vararak

“Ey Allah’ın Rasûlü! Kardeşim İshak öldürüldü!” dedim. Abdest almayı tamamladıklarında bir avuç su alarak yüzüme serptiler.

Beşşar b. Abdilmelik şöyle diyor: “Ümmü İshak’ın başına bir musibet geldiğinde gözleri yaşarır; fakar gözyaşları yanaklarına dökülmezdi.”[1]

- Ümmü İshak şöyle anlatıyor: Hz. Peygamber’in yanına vardığımızda kendimi tutamayarak ağlamaya başladım ve

“Ey Allah’ın Rasûlü! Kardeşim İshak öldürüldü” dedim. Bunun üzerine abdest suyundan bir avuç alarak yüzüme serptiler. Ümmü Hakîm onun hakkında şöyle diyor: “Bu olaydan sonra Ümmü İshak’ın başına bir musibet geldiğinde gözleri yaşarır, fakat gözyaşları yanaklarına dökülmezdi.”[2]