Pazartesi, 8 Cemaziyelevvel 1448
← Geri 🏠 Hadis Kütüphanesi

Islam Tarihi - 26. Sayfa

9. FASIL: DÜŞMANLARIN YAKALANMASI

      

Süraka b. Mâlik’in Hz. Peygamber ve Ebubekir’i Yakalamaktan Alıkonması

 

- Süraka b. Mâlik, üç kere fal oku çekti ve her seferinde de fal okları çıkmaması gerektiğini söyledi. Fakat o Hz. Peygamber ve Ebubekir’i yakalamak için Mekke’den çıktı. Hz. Peygamber’e yaklaşınca, Hz. Peygamber dua etti ve Süraka’nın atının ayakları kuma saplandı. Süraka

“Ey Muhammed! Allah’a yalvar, atımı kurtarsın ben de seni görmemiş gibi geriye döneyim!” dedi. Hz. Peygamber

“Yarab! Eğer doğru söylüyorsa onu kurtar” diye dua etti ve atı kurtuldu.[1]

- Süraka, Hz. Peygamber ile Ebubekir’e

“İkiniz de atımın kurtulması için dua edin. Ben de geri döneceğime söz veriyorum” dedi. Hz. Peygamber ve Ebubekir dua ettiler, at kurtuldu. Fakat Süraka sözünde durmadı ve saldırmaya kalkıştı. At yine kuma saplandı. Süraka tekrar dua etmelerini rica etti ve geri döneceğine kesin olarak söz verdiği gibi onlara azık ve binek vermeyi de üzerine aldı. Hz. Peygamber ve Ebubekir

“Sen bizi takip etmekten vazgeç, biz senin yardımını istemiyoruz” dediler. Süraka da

“Ben size zarar vermeyeceğime söz veriyorum” dedi.[2]

- Süraka

“Ya Muhammed! Allah’a yalvar ki, atımı kurtarsın ve ben de geri döneyim. Arkadan gelenleri de geri çevireyim” dedi. Hz. Peygamber dua etti ve atı kurtuldu. O da sözünde durarak geri döndü ve arkadan gelenlere

“Dönünüz, bu tarafta birşey yoktur. Çünkü benim iz hakkında ne kadar bilgili olduğumu bilirsiniz” dedi. Onlar da döndüler.[3]

- Ebubekir arkasına baktı, kendilerine yetişmek üzere olan bir süvari görerek

“Ey Allah’ın Rasûlü! Bu bir süvaridir, bize yetişecek” dedi. Hz. Peygamber dönüp baktı ve

“Yarab! Onu atından düşür!” dedi. At onu yere atarak kişnemeye başladı. Adam

“Ey Allah’ın Peygamberi! Bana dilediğini emret” dedi. Hz. Peygamber

“Yerinde dur! Bize yetişmek isteyen hiç kimseyi bırakma” dedi. Süraka, sabahleyin Hz. Peygamber’in azılı bir düşmanıyken, akşam Hz. Peygamber için nöbet bekleyen bir fedai oldu.[4]


 

[1] İbn Sa’d, I/188 (Zeyd b. Eslem ve başkalarından).

[2] İbn Sa’d, I/232 (Umeyr b. İshak’dan).

[3] İbn Sa’d, (Ebu Mâbed el-Huzai’den).

[4] İbn Sa’d, I/235 (Enes b. Mâlik’den).

Muhammed Yusuf Kandehlevi, Hayatu’s-Sahabe, Akçağ Yayınları: 4/314-315.