Islam Tarihi - 31. Sayfa

11. FASIL: ASHABA RÜZGAR İLE YARDIM EDİLMESİ

- Ebu Süfyan b. Harb, Kureyş ve Kinane kabilelerinin başında, Uyeyne b. Hisn, Benî Gatafan kabilesinin başında, Uleyha, Benî Esed kabilesinin başında ve Ebü’l-Aver de Benî Süleym kabilesinin başında olduğu halde bütün Arap kabileleri Medine’ye hareket ettiler. Müslümanlarla Benî Kureyza yahudileri arasında anlaşma olduğu halde, onlar anlaşmayı bozarak müşriklere arka çıktılar. Allah Teâlâ “Kitap ehlinden onlara yardım edenleri de kalelerinden indirdi ve kalplerine korku düşürdü. Bir kısmını öldürüyor, bir kısmını da esir alıyordunuz” (Ahzab: 33/26) ayetini onlar hakkında indirdi. Cebrail rüzgar ile gelerek üç kere “Müjdeler olsun!” diye haykırdı. Allah öyle bir fırtına estirdi ki, müşriklerin çadırları havaya uçtu, çömlekleri devrildi, eşyaları sürüklendi ve kazıkları yerlerinden söküldü. Öyle ki kimse kimseyi göremiyordu. O zaman Allah Teâlâ “Ey inananlar, Allah’ın size olan nimetini hatırlayın, hani bir zaman size ordular gelmişti de biz onların üzerine bir rüzgar ve sizin görmediğiniz ordular göndermiştik. Allah yaptıklarınızı görmektedir” (Ahzab: 33/9) ayetini indirdi.[1]

- Peygamber’le Benî Kureyza yahudileri arasında sulh vardı. Hizipler Medine’yi kurtarmak üzere geldiklerinde Benî Kureyza o sulhu bozdu ve müşriklere arka çıktılar. Allah ordular ve rüzgarı gönderdi. Gelen Arap müşrikleri kaçtılar. Benî Kureyza da kalelerinde kaldılar.[2]

- Ahzab savaşı gecesinde doğu rüzgarı, kuzey rüzgarına

“Fırtına olarak es ki, müşrikler dağılsınlar” dedi. Kuzey rüzgarı da

“Kuzey rüzgarı geceleri esmez” dedi. Böylece Hz, Peygamber’e yardım eden doğu rüzgarı oldu.[3]