Islam Tarihi - 65. Sayfa

20. FASIL: ASHABIN CANSIZ ŞEYLERİN SESLERİNİ DUYMALARI

Ebuzer’in, Hz. Peygamber’e Bazı Sahabilerin Elindeki Çakıl Taşlarının Tesbih Etmelerini Duyması

- Ebuzer’i gördüm, tek başına mescidde oturuyordu. Fırsatı değerlendirdim, yanına gittim ve Hz. Osman’dan ona birşeyler hatırlatmaya çalıştım. Bana

“Ben Osman için ebediyyen hayırdan başka hiçbir şey diyemem. Çünkü Rasûlullah’da gördüğüm birşey vardı. Ben Hz. Peygamber’in yalnız olduğu vakitlerini değerlendirmeyi gözetiyordum ve böylece Peygamber’den birşeyler öğreniyordum. Bir gün gittim, baktım ki Hz. Peygamber çıkmış, arkasından gittim. Bir yere oturdu, ben de yanına oturdum. Bana

“Ey Ebazer! Neden buraya geldin?” dedi. Ben de

“Allah ve Rasûlü için” dedim. Bu esnada Ebubekir gelerek selâm verdi ve Hz. Peygamber’in sağına oturdu. Hz. Peygamber

“Ey Ebabekir! Neden buraya geldin?” dedi. Ebubekir

“Allah ve Rasûlü için geldim” dedi. Sonra Ömer gelerek Ebubekir’in sağına oturdu. Hz. Peygamber

“Ey Ömer! Niçin buraya geldin?” dedi. Ömer

“Allah ve Rasûlü için”  dedi. Sonra Osman geldi ve Ömer’in sağına oturdu. Hz. Peygamber ona da

“Ey Osman! Niçin geldin?” dedi. Osman da

“Allah ve Rasûlü için” diye cevap verdi. Hz. Peygamber yerden yedi veya dokuz küçük taş aldı. Hz. Peygamber’in elindeki taşlar, bal arılarının vızıltısını andıran bir sesle Allah’ı tesbih etmeye başladılar. Hz. Peygamber taşları yere bırakınca sesleri kesildi. Hz. Peygamber tekrar onları aldı ve Ebubekir’in eline koydu. Taşlar yine tesbih etmeye başladılar. Ebubekir taşları yere bırakınca sesleri kesildi. Hz. Peygamber taşları Ömer’in önüne koydu. Taşlar yine tesbih etmeye başladılar. Ömer taşları yere bırakınca yine sesleri kesildi. Sonra Hz. Peygamber taşları Osman’ın avucuna koydu. Taşlar yine Allah’ı tesbih etmeye başladılar. Osman taşları yere bırakınca sesleri kesildi.[1]