Bir Meleğin Ebu Malak Adlı Sahabiye Yardım Etmesi - 7. Sayfa

Bir Meleğin Ebu Malak Adlı Sahabiye Yardım Etmesi

- Ashabdan, Ebu Malak adında bir adam vardı. Ebu Malak ticaretle uğraşırdı. Başkalarının parasını da çalıştırırdı. İbadet ve takva sahibi bir kimseydi. Bir ara ticaret için sefere çıkmıştı ve silahlı bir hırsıza rastladı. Hırsız

“Eşyalarını yere bırak, seni öldüreceğim” dedi. Ebu Malak

“İşte mal, senin olsun. Niye beni öldüreceksin?” deyince, hırsız

“Senin kanını istiyorum” dedi. Ebu Malak

“O halde bana imkân ver de namaz kılayım” dedi. Hırsız

 “İstediğin kadar namaz kıl” dedi. Ebu Malak abdest aldıktan sonra namaza durdu ve namazda şöyle dua etti:

“Ey mecid olan arşın sahibi. Ey dilediğini çokça yerine getiren Allah! Kastedilmeyen izzetinle, zulme uğramayan mülkünle senden istiyorum. Arşının etrafını dolduran nurunla senden istiyorum ki, bu hırsızın şerrinden beni koruyasın. Ey yardım eden! Bana yardımcı ol!

Bu duayı üç defa tekrar etti. Baktı ki karşıdan bir süvari gelmektedir. Elinde bir süngü vardır. Bu süngü ile hırsıza vurarak onu öldürdü. Sonra tacirin yanına geldi. Ebu Malak

“Sen kimsin ki. Allah senin vasıtanla beni kurtardı” dedi. Suvari

“Ben dördüncü semanın meleklerindenim. Sen bu duayı okuduğun zaman baktım ki gök kapısı çatırdayarak açıldı. İkinci defa okuduğunda, baktım, semadaki, gök ehli feryada başladı: Üçüncü defa okuduğunda

“Bu, üzüntülü bir kişinin duasıdır” denildi. Ben Allah’dan bu adamı kurtarmak vazifesini bana vermesini istedim” dedi. Bunları söyledikten sonra melek şöyle devam etti:

“Seni müjdeliyorum. Bil ki, kim abdest alır, dört rekat namaz kılar, bu dua ile dua ederse, isterse üzüntüsü olsun, isterse olmasın, duası kabul olunur” dedi.[1]