Islam Tarihi - 90. Sayfa

30. FASIL: ATEŞİN ASHABA İTAAT ETMESİ

Ateşin Temim-i Darî’ye İtaat Etmesi

- Medine’ye gitmiştim. üç gün mescidde kaldıktan sonra Temim-i Dâri beni alıp yemeğe götürdü. Çok fazla acıktığım için çok yemek yedim. Bu sırada Harre denilen yerde bir yangın çıktı. Ömer, Temim’e geldi ve

“Git şu yangını söndür” dedi. Temim

“Ey Mü’minlerin Emîri! Ben kim oluyorum?” dedi. Fakat Hz. Ömer onu kaldırıncaya kadar ısrar etti. Ben de onların arkasından gittim. Baktım ki Temim eliyle yangın topluyor gibi bazı hareketler yapıyor. Yangın çekildi ve iki dağın arasına girdi. Temim de arkasından girdi. Hz. Ömer

“Gören hiçbir zaman görmeyen gibi olmaz” dedi.[1]

- Hz. Ömer’in yanına vararak

“Ey Mü’minlerin Emîri! Beni yakalamazdan önce tevbe ederek geldim” dedim. Hz. Ömer

“Sen kimsin?” deyince

“Ben Muaviye b. Harmele’yim. Müseylemetu’l-Kezzab’ın da damadıyım” dedim. Hz. Ömer

“Git, Medine ehlinin en hayırlısının misafiri ol!” dedi. Gittim, Temimî Dari’ye misafir oldum. Biz Temim’le konuşurken Harre denilen yerde bir yangın ortaya çıktı. Hz. Ömer Temim’e gelerek

“Ey Temim, çık!” dedi. Temim

“Ben kim oluyorum? Elimden ne gelir ki?” diyerek nefsini küçülttü, fakat Ömer bir türlü ondan vazgeçmedi. Sonunda Temim kalktı ve yangın yerine gitti. Yangının içine girerek tamamen söndürdü.[2]