Islam Tarihi - 21. Sayfa

6. FASIL: DÜNYANIN SÜSÜNE ve DEBDEBESİNE ÖNEM VERMEMEK

Muğire b. Şûbe İle İran Şahının Bu Husustaki Kıssası

- Numan b. Mukarın İran’a geçmek istiyordu. Arada bir nehir bulunmaktaydı. Muğire b. Şûibe’yi İran şahına elçi olarak gönderdi. O sırada İran şahı Zü’l-Hâcibin’di. Şah vezirlerine “Arapların elçisini savaş kıyafetiyle mi, yoksa şahlık süs ve debdebesi içinde mi kabul edeyim?” diye sordu. Vezirleri süs ve debdebe içinde kabul etmesini tavsiye ettiler. Şah, tacını ve şahlık elbiselerini giydi ve tahtına oturdu. Muhafızları da ipekli elbiseler, altın küpe ve bilezikler takarak iki sıra halinde şahın arkasına dizildiler. Muğire b. Şûbe geldiğinde iki kişi koltuğuna girdiler. Muğire’nin mızrak ve kalkanı elindeydi. Halı üzerinde yürürken mızrağını halıya vurarak ilerledi.

- Şah

“Bildiğin gibi, siz Araplar aç ve perişan bir kavimsiniz. Size biraz yiyecek vereyim de dönüp gidiniz” dedi. Şah sözünü tamamlayınca Muğire b. Şûbe konuşmaya başladı. Önce Allah’a hamd ve sena etti. Sonra

“Evet, biz İslâm’dan önce pis ve murdar şeyleri yerdik. Herkes bizi küçük görürdü. Biz ise kimseye bir şey diyemezdik. Allah Teâlâ içimizden bir peygamber gönderdi. Bu peygamber nesep bakımından en şereflimiz. söz bakımından da en doğrumuzdur. O bize bu toprakları fethedeceğimizi müjdeledi. Onun bize söylediği her şey doğru çıktı. Bu müjdesinin de gerçekleşeceğinden eminiz. Sizi büyük bir debdebe içinde görüyorum. Arkadaşlarım bu debdebeyi sizin elinizden almadan kesinlikle dönmeyeceklerdir” dedi.[1]