Islam Tarihi - 3. Sayfa

Hz. Ebubekir’in Bu konuda Halid b. Velid’e Mektup Yazması

- Hz. Ebubekir Sıddîk, Yemâme savaşından sonra henüz dönmemiş olan Halid b. Velid’e şu mektubu gönderdi:

“Allah’ın kulu ve Rasûlü’nün halifesi Ebubekir’den Halid b. Velid ve beraberindeki Muhacir ve Ensar’a ve onlara güzellikle uyanlara! Selam üzerinize olsun. Sözlerime kendisinden başka ilah olmayan Allah’a hamd ü senâlar ederek başlıyorum. Va’dini yerine getirerek kuluna yardım eden; dostlarını aziz, düşmanlarını ise zelil kılan ve düşmanlarına tek başına gâlip gelen Allah’a hamdolsun. Çünkü kendisinden başka ilah olmayan Allah Teâlâ şöyle buyurmaktadır: “Allah sizden iman edip sâlih amellerde bulunanlara (şunu) va’detmiştir: Onlardan öncekileri nasıl iktidar sahibi kıldı ise onları da yeryüzünde iktidar sahibi kılacaktır. Kendileri için beğendiği dinlerini (İslâm’ı yeryüzünde) sâbit kılıp sağlamlaştıracaktır. Onları korkularından sonra güvenliğe kavuşturacaktır. (Çünkü) onlar sadece bana ibadet eder ve bana hiç birşey ortak koşmazlar. Kim bundan sonra küfre saparsa işte onlar fâsıkların tâ kendisidirler” (Nur: 24/55). Bu Allah Teâlâ’nın va’didir ve O va’dinden asla dönmez. Cihat mü’minlere farz kılınmıştır Bu konuda Allah Teâlâ şöyle buyuruyor “(Ey mü’minler!) Hoşunuza gitmediği halde savaş size farz kılındı. Hoşunuza gitmeyen birşey sizin için hayır” olabilirken sevip hoşlandığınız birşey ise sizin için şer olabilir. (Bundaki hikmeti) Allah bilir ama sizler bilemezsiniz” (Bakara: 2/216) Allah Teâlâ’nın va’dine güvenin. Birçok sıkıntılara katlanmak zorunda kalsanız, bela ve musibetlere duçar olup O’nun uğrunda can ve mallarınızdan olma tehlikesiyle karşı karşıya olsanız dahi Allah Teâlâ’ya itaat edip O’nun üzerinize farz kıldığı görevleri yerine getirin. Çünkü karşılaşacağınız bütün bu sıkıntılar Allah’ın vereceği sevaba oranla hiç mesabesindedir. Allah’ın rahmeti üzerinize olsun Allah yolunda yaya ya da binici olarak savaşmaya devam ediniz Mallarınız ve canlarınızla cihat ediniz. Biliniz ki ben Halid b. Velid’e sizi Irak’a götürmesini emretmiştim. Sakın ben emretmedikçe de oradan ayrılmasın. Siz de onunla birlikle gidiniz ve gevşeklik göstermeyiniz. Çünkü bu niyeti hâlis ve iyilik yapmaya çok istekli olanlar için büyük sevap kazandıran bir yoldur. Irak’a vardığınızda emrim gelinceye kadar orada kalınız. Allah Teâlâ dünya ve âhiret işlerinde hem bizim hem de sizin yardımcınız olsun. Selam, Allah’ın rahmet bereketi üzerinize olsun!”[1]