İranlı Bir Casusun Ashabın Vasıflarını Rüstem - 30. Sayfa

İranlı Bir Casusun Ashabın Vasıflarını Rüstem’e Anlatması

- İran ordusu kumandanı Rüstem Necef’e gelince, İslâm ordusunun içine bir casus gönderdi. O sırada İslâm ordusunun karargahı Kadisiye idi. Rüstem’in casusu İranlılardan kaçarak İslâm ordusuna sığınıyormuş gibi davranarak İslâm askerlerinin arasına girdi. İslâm askerlerinin her namazda misvak kullandıklarını ve namazdan sonra da herkesin yerine gittiğini gördü. Casus bir müddet kaldıktan sonra bir fırsatını bularak Rüstem’in yanına döndü ve gördüklerini anlattı. Rüstem ne yediklerini bile sordu. Casus

“İçlerinde bir gece kaldım, yemin ederim ki, birşey yediklerini görmedim. Fakat hepsinin elinde bir ağaç dalı vardı. Akşam yatarken ve sabah olduğunda onu emiyorlardı” dedi.  Rüstem ordusuna hareket emri verdi. Kal’a ile Atik arasında İslâm ordusuyla karşılaştı. O esnada Sa’d b. Ebî Vakkas’ın müezzini sabah ezanını okuyordu. Rüstem askerlerine

“Atlarınıza binin” diye emretti.

“Niçin binelim?” dediler. Rüstem

“Görmüyor musunuz? Bir hareket var” dedi. Casus

“Bu hareket namaz içindir” dedi. Rüstem

“Sabah bir ses duymuştum. Ömer bu köpekleri toplayıp akıl veriyor” diyerek ordusunun yerini değiştirdi. İki ordu bir daha karşılaştı. Müezzin namaz için bir ezan daha okudu. Rüstem ezan sesini duyunca

“Ömer benim ciğerimi yedi” dedi.[1]