Kureyş İleri Gelenlerinin Hz - 8. Sayfa
Kureyş İleri Gelenlerinin Hz. Peygamber’in Üstüne İşkembe Atmaları ve Ebü’l-Buhteri’nin Peygamber’i Müdafaa Etmesi
- Abdullah b. Mes’ud şöyle anlatıyor: Bir gün Hz. Peygamber namaz kılarken, Ebu Cehil b. Hişam, Rabia’nın oğulları Utbe ve Şeybe, Ukbe b. Ebî Muayt, Ümeyye b. Halef ve iki kişi -ki hepsi yedi kişiydi- Hicr’de oturuyorlardı. Peygamber secdeye vardı ve secdeyi çok uzattı. Ebu Cehil
“Hanginiz gidip de falan evde kesilen devenin işkembesini bize getirir ve onu Muhammed’in üzerine koyar?” dedi. Onların en şakisi olan Ukbe b. Ebî Muayt gitti, işkembeyi getirdi ve Rasûlullah’ın omuzlarına attı. Peygamber daha secde halindeydi. Ben de orada bulunuyordum. Arkam olmadığı için bir kelime konuşmaya dahi gücüm yoktu. Bir de baktım ki, Rasûlullah’ın kızı Fatıma geldi ve babasının omuzlarından o işkembeyi alıp attıktan sonra Kureyş’e yönelerek onlara küfretti. Onlar Fatıma’ya bir cevab vermediler. Hz. Peygamber ise, her zaman ne kadar secdede kalıyorsa, yine o kadar kaldıktan sonra başını kaldırdı ve namazını bitirdikten sonra üç defa “Ey Allah’ım, Kureyş’i sana havale ettim. Allah’ım, Utbe’nin, Ebu Cehil’in, Şeybe ve Ukbe’nin hakkından gel” dedi.
Sonra Hz. Peygamber mescidden çıktı. Bastonuna dayanıp yürüyen Ebu’l-Buhteri ile karşılaştı. O, Peygamber’i gördüğünde Peygamber’in yüzünün solgunluğunu farketti ve
“Niçin böyle oldun?” diye sordu. Hz. Peygamber
“Benim yakamı bırak da gideyim” dedi. Ebu’l-Buhterî
“Allah’a yemin ederim ki, ya bu hadiseyi bana söylersin yahut da yakanı bırakmam. Çünkü senin başına bir şey gelmiş” dedi. Hz. Peygamber, baktı ki Ebu’l-Buhterî ısrar ediyor, ona olayı anlattı. Bunun üzerine Ebu’l-Buhterî
“Gel, mescide gidelim!” dedi. Hz. Peygamber’le Buhterî mescide yöneldiler. Sonra Ebu’l-Buhterî, Ebu Cehil’in yanına giderek
“Ey Ebel Hakem! Sen misin, Mühammed’in üzerine işkembe atılmasını emreden?” dedi. Ebu Cehil buna
“Evet” diye cevap verdi. Ebu’l-Buhterî bastonunu kaldırdı. Ebu Cehil’in kafasına vurdu. Bunun üzerine herkes birbirine girdi. Bunu gören Ebu Cehil
‘Allah hayrınızı versin. Ben Ebu’l-Buhterî’nin vurduğu bastonun intikamını almaktan vazgeçiyorum. Muhammed’in maksadı bizim aramıza düşmanlık sokmaktır ki, o ve arkadaşları kurtulsunlar!” diye bağırdı.[1]
[1] Heysemi, Mecma’, VI/18 (Bezzar ve Taberani’den); Ebu Nuaym, Delail, s. 90; Buhari, Müslim, Tirmizi ve başkaları (Muhtasar olarak) şu ekle beraber; Onlar bunu yaptıktan sonra gülmeye başladılar. Hatta birisi o kadar çok güldü ki, yere düşmemek için birisine dayandı. İmam Ahmed’in rivayetinde ise şu ek vardır: Abdullah b. Mes’ud “Vallahi bunların hepsi Bedir savaşında öldürüldüler” dedi. Bidaye, III/44.
Muhammed Yusuf Kandehlevi, Hayatu’s-Sahabe, Akçağ Yayınları: 1/262.
İslami Okul Okulların En Önemlisi