Sahabelerin Medine - 17. Sayfa
Sahabelerin Medine’ye Dönmeleri, Necâşî’nin Müslüman Olduğunu Haber Verdiklerinde Hz. Peygamber’in Onun Hakkında Bağışlanma Dilemesi
Hz. Peygamber Medine’ye hicret edip orada güç ve kuvvet kazandığında biz Necâşî’ye müracaat ederek
“Hz. Peygamber güçlü bir şekilde ortaya çıktı. Medine’ye hicret edip bizim sana bahsettiğimiz kimseleri de öldürdü. Biz artık gitmek istiyoruz. İzin ver gidelim” dedik. Bunun üzerine Necâşî
“Gidebilirsiniz” dedi ve bize bir gemi tahsis etti ve yememiz için azıklar hazırlattı. Sonra da Ca’fer’e şunları söyledi:
“Size yapmış olduğum bu iyilikleri arkadaşınıza (Hz. Peygamber’e) haber veriniz. Ben şu adamımı elçi olarak tayin ediyorum; o da sizinle birlikte gelecektir. Şehâdet ederim ki Allah’tan başka ilah yoktur ve Muhammed de O’nun Rasûlü’dür. Oraya vardığınızda bunları da söyleyiniz ve ondan benim için Allah’tan mağfiret dilemesini isteyiniz”. Biz Medine’ye doğru yola çıktık. Oraya ulaştığımızda Hz. Peygamber beni karşıladı ve boynuma sarıldı. Sonra da
“Hayber’in fethine mi, yoksa Ca’fer’in gelişine mi sevineyim!” buyurdular. Çünkü bizim oraya ulaşmamız Hayber’in fethine denk gelmişti.
Sonra bir yere oturduk. Necâşî’nin elçisi
“İşte Ca’fer şahittir! Bizim kralımızın kendilerine nasıl davrandığını ona sor!” dedi. Ben de Hz. Peygamber’e, Necâşî’nin bize yapmış olduğu iyilikleri, bizim için bir gemi tahsis edip yolda yememiz için azık verdiğini, onun Allah’tan başka ilah olmadığına, Muhammed’in de Allah’ın Rasûlü olduğuna şahitlik ettiğini ve Hz. Peygamber’den, kendisi için af talebinde bulunmasını istediğini anlattım. Bunun üzerine Hz. Peygamber kalkarak abdest aldı ve üç defa “Ey Rabb’im! Necâşî’yi bağışla!” diye dua etti. Orada bulunan müslümanlar da
“Âmin!” dediler. Bunun üzerine ben, Necâşî’nin elçisine
“Kralına git ve bu gördüklerini ona anlat!” dedim.[1]
[1] Bidaye, III/71 (İbn Asakir’den); Heysemi VI/29 (Taberani’den; o Esed b. Amr’dan, o da Mücalid’den).
Muhammed Yusuf Kandehlevi, Hayatu’s-Sahabe, Akçağ Yayınları: 1/341-342.
İslami Okul Okulların En Önemlisi