Islam Tarihi - 107. Sayfa

34. FASIL: ALLAH YOLUNDA NÖBET TUTMAK

Enes b. Ebî Mersed’in Nöbet Tutması

- Resûlullah ile beraber Huneyn gününde idik. Herkes süratle yürüyordu. Nihayet akşam oldu. Namazı kıldıktan sonra bir adam gelerek,

“Ey Allah’ın Resûlü, ben sizin önünüzden gittim. Falan falan dağın üzerine çıktım. Hevazin kabilesi tamamen, çoluk çocuğu, sığır, deve ve koyunlarıyla Huneyn denilen yerde toplanmışlar” dedi. Bunu duyan Resûlullah tebessüm ederek,

“Eğer Allah dilerse bunlar yarın Müslümanlar’ın ganimeti olacaktır” buyurdu. Sonra,

“Kim bu gece nöbetçi olacaktır?” dedi. Enes b. Ebî Mersed el-Ğanevî,

“Ey Allah’ın Resûlü! Ben olacağım” dedi. Hz. Peygamber,

“O halde bin ve şu karşıdaki iki dağın arasındaki yolu en yüksek yere varıncaya kadar takip et ve orada dur. Çok dikkatli ol. Çünkü o taraftan bu gece bir baskına uğrayabiliriz” dedi. Sabah olunca Hz. Peygamber namaz yerine geldi. Namazgâhında iki rekât kıldıktan sonra,

“Süvarinizden bir haber var mıdır?” diye sordu. Ashab,

“Ey Allah’ın Resûlü! Bir haber yoktur” deyince, Hz. Peygamber namazı kıldırdı. Hz. Peygamber hem namazı kıldırıyor, hem de yola bakıyordu. Peygamber namazını bitirip de selâm verdikten sonra,

“Müjde! Sizin süvariniz geldi” dedi. Biz böylece ağaçların arasındaki yola baktık. Gerçekten o, ağaçlar arasından ilerleyerek geliyordu. Hz. Peygamber’in yanına gelince selâm verdi ve

“Ben derenin ta son noktasına kadar gittim. Resûlullah’ın bana emrettiği yere vardım. Sabahladığımda iki tarafa da baktım, hiç kimseyi görmedim” dedi. Hz. Peygamber,

“Bu gece hiç atından indin mi?” diye sorunca,

“Hayır! Ancak namaz ve def’î hacet için indim” dedi. Hz. Peygamber ona,

“Bundan sonra hiç bir hayır yapmasan bile, sen bununla cenneti hakettin” dedi.[1]