Islam Tarihi - 144. Sayfa

İbn Revaha’nın Savaş Esnasında Şiirler Okuması

- Cafer şehid edildikten sonra Abdullah b. Revaha sancağı aldı. Atını sürdü ve biraz durakladıktan sonra,

“Ey nefis! Yemin ettim, sen ineceksin. Evet, ya ineceksin veya mecburen indirileceksin. Halk toplanmış, hengâme başlamış ve cennet kapıya gelmişken, ne diye geri tepiyorsun? Sen uzun zamandır rahat ediyordun. Sen ancak çürümüş bir torbada bulunan bir su damlasısın. Ey nefis! Eğer öldürülmezsen kesinlikle öleceksin. İşte ölüm değirmenidir, dönmektedir. Neyi temenni ettiysen bu sana verildi. Eğer giden iki arkadaşının yaptığını yaparsan hidayet olunursun” anlamında bir şiir okuduktan sonra atından indi.

O sırada amcası oğlu ona, üzerinde biraz et bulunan bir kemik vererek,

“Bir kaç gündür çok yoruldun. Bir şey de yemedin. Şunu ye de ayakta durabilesin” dedi. O kemiği alıp yemeye başladı. Fakat savaş gürültüsünü duyunca,

“Sen hâlâ dünyadasın” deyip kemiği attı ve kılıcını alıp fırladı. Şehid düşünceye kadar savaşa devam etti.[1]