Ammar B - İslam Tarihi - 184. Sayfa

Ammar b. Yâsir’in Savaş Esnasında Cenneti Arzu Etmesi

- Biz Sıffin’de Hz. Ali’yle beraberdik. Onu savaştan alıkoymak ve korumak için iki kişiyi tayin etmiştik. Bu nöbetçiler bir gaflete daldıklarında Hz. Ali karşısındaki askere hücum ederdi. Kılıcı kan akıtmadan dönmezdi ve “Beni mazur görün. Allah’a yemin ederim ki, kılıcım körelinceye kadar dönmedim” derdi. Ben Ammar ve Hâşim b. Utbe’yi gördüm. Ammar safların arasında geziyordu. Ve Hâşim’e,

“Ey Hâşim! Şu zata (Hz. Ali’ye) gelince, yemin ederim ki, onun emrine muhalefet edilecektir ve askeri ondan yardımlarını çekecek ve onu yardımcısız bırakacaklardır” dedi. Sonra da,

“Ey Hâşim! Cennet pırıl pırıl parlayan kılıçların gölgesi altındadır. Bugün dostlarıma, Muhammed ve cemaatine kavuşacağım. Ey Hâşim, sen tek gözlü bir adamsın ve tek gözlülerde hayır yoktur. Çünkü zorluklara tahammül edemezler” dedi. Bunun üzerine Hâşim elindeki bayrağı sallayarak:

“Tek gözlü adam çok yaşamış ve hayattan usanmıştır.

Tek gözlü adam, bugün ya düşmanı mağlup edecek veya ölecektir” anlamında bir şiir okudu. Sonra Sıffîn vadilerinden birisine daldı. O gün Ammar hangi tarafa yönelirse Hz. Peygamber’in ashabı da o tarafa yöneliyordu. Sanki Ammar onların sancaktarıydı.[1]

- Ammar’ı gördüm. O Sıffîn vadilerinden hangisine girerse orada bulunan sahabîler onu takip ederlerdi. O Hâşim b. Utbe’ye geldi. Bu zat Hz. Ali’nin bayraktarıydı. Ve

“Ey Hâşim! İlerle! Cennet kılıç gölgelerinin altındadır. Ölüm mızrakların ucundadır. Cennetin kapılan açıldı. Elâ gözlü cennet hurileri süslendiler. Bugün dostlara, Hz. Muhammed ve cemaatine kavuşacağım” dedi .

Bunları söyledikten sonra Ammar ile Hâşim öldürülünceye kadar hücuma geçtiler. Onların arkasında Hz. Ali ile diğer sahabiler bir kişinin hücumu şeklinde, birlik olarak Şam ordusuna hücum ettiler. Sanki Ammar ile Hâşim sahabîler için bir bayrak idiler.[2]