Benî Ğıfar’dan Bir Kadının Hz - İslam Tarihi - 215. Sayfa

Benî Ğıfar’dan Bir Kadının Hz. Peygamberle Sefere Çıkması

- Benî Ğıfar’dan bir kadın şöyle anlatıyor: Benî Ğıfar kabilesi kadınlarından bazılarıyla Hz. Peygamber’e gittik ve

“Ey Allah’ın Resûlü! Biz seninle beraber Hayber seferine iştirak etmek istiyoruz. Yaralıları tedavi eder, Müslümanlara gücümüz yettiğince yardımcı oluruz” dedik. Hz. Peygamber,

“Allah’ın bereketi üzerinize olsun” dedi. Bunun üzerine biz peygamberle beraber çıktık. Ben daha gencecik bir kızdım. Hz. Peygamber beni terkisine aldı. Hz. Peygamber sabah nâmazına indi, devesini çöktürdü. Ben de onun yükünün terkisinden indim. Baktım terkiye benden kan bulaşmıştır. Bu, ilk gördüğüm hayızdı. Böylece ben devenin yanına sığındım ve utandım. Hz. Peygamber benim utangaçlığımı ve oradaki kanı da görünce,

“Sana ne oldu? Herhalde sen hayz gördün?” dedi. Ben,

“Evet, ya Rasûlallah” dedim. Hz. Peygamber,

“Git, evvela kendini temizle. Sonra bir kap su getir. Onun içerisine biraz tuz dök. Sonra terkiye bulaşmış kanı sil. Sonra tekrar bin!” buyurdu. Allah, Hayber’in fethini nasip ettikten sonra Hz. Peygamber ganimetten bize de bir pay verdi. Ama az bir paydı. Boynumdaki şu gerdanlığı da peygamber ganimetten alarak bana verdi ve kendi eliyle boynuma taktı. Yemin ederim ki, bu gerdanlık ebediyyen boynumdan çıkmayacaktır.

Gerdanlık onun boynunda ölünceye kadar kaldı. Sonra vasiyet etti ki, gerdanlık kendisiyle beraber kabre konulsun. Hayız kanından temizlenmek istediği zaman suya tuz atıyordu. Vefat edeceği zaman da, “Benim yıkanma suyuma tuz katınız” buyurdu.[1]