Devlet Başkanının Halkına Olan Merhameti Hakkındaki Hz - 124. Sayfa

Devlet Başkanının Halkına Olan Merhameti Hakkındaki Hz. Ömer’in Hutbesi

- Büreyde şöyle anlatıyor: Hz. Ömer’in yanında oturuyordum. O sırada bir çocuk çığlığı duyuldu. Hz. Ömer, kölesi Yerfe’ye

“Git bak bakalım, bu ses nedir?” diye emretti. Yerfe gitti, biraz sonra dönerek

“Bağıran, Kureyş’in kölelerinden küçük bir kız çocuğu imiş. Annesini satmak istedikleri için feryat ediyormuş” dedi. Bunun üzerine Hz. Ömer ona

“Bana Muhacir ve Ensar’ı çağır!” diye emretti. Bir saat içerisinde bizim bulunduğumuz yerle Hz. Peygamber’in mübarek evi arasındaki alan insanlarla doluverdi. Bundan sonra Hz. Ömer minbere çıkıp Allah’a hamdü senâlar ederek şunları söyledi:

“Ey insanlar! Siz Muhammedin getirdiği bu din ve nizam içerisinde akrabalık bağlarını koparmak ve insanlara acımamak gibi şeylerin olduğunu söyleyebilir misiniz?”. Sahabiler

“Hayır, biz öyle bir şey bilmiyoruz” dediler. Hz. Ömer

“Görüyorum ki bu söylediklerim bugün sizin aranızda yaygın bir hale gelmiştir” diyerek şu âyeti kerimeyi okudu:

“Demek iktidarı ele alırsanız (yahut imandan yüz çevirirseniz eski câhiliyetinize dönüp âdetiniz olduğu üzere) hemen yeryüzünde fesat çıkaracak ve akrabalık bağlarını parçalayacaksınız öyle mi?”. Sonra da şunları söyledi: “Sizin bu yaptığınız merhamete sığar mı? Nasıl oluyor da küçük bir kız çocuğunu alıkoyup annesini satabiliyorsunuz? Üstelik Allah Teâlâ sizi zengin etmiş ve buna ihtiyacınız da kalmamıştır”. Bunun üzerine orada toplanmış olanlar

“Ey Ömer! Sen bu konuda dilediğince hükmet! Biz de o şekilde hareket edelim” dediler. Hz. Ömer de bütün vali ve kumandanlarına

“Bundan böyle çocuklar alıkonularak anneleri satılmayacaktır. Çünkü bu akrabalık bağlarını koparmak demektir ve dinimizce de helal değildir” şeklinde emirnâmeler yazdı.[1]