Islam Tarihi - 128. Sayfa

Hz. Peygamber’in Abdullah b. Ebî Hadred’e Bir Yahudiye Olan Borcunu Ödetmesi

- Abdullah b. Ebî el-Eslemî şöyle anlatıyor: Bir Yahudiye dört dirhem borcum vardı. Beni Hz. Peygamber’e şikâyet ederek

“Ey Muhammed! Bu adamda dört dirhem alacağım var; fakat vermiyor” dedi. Hz. Peygamber de bana

“Bu adamın hakkını ver!” diye emrettiler. Bunun üzerine ben

“Seni hak ile gönderen Allah’a yemin ederim ki ona verebilecek hiç birşeyim yoktur” dedim. Hz. Peygamber yine

“Onun hakkını ver!” buyurdular. Ben de tekrar

“Nefsimi elinde tutana yemin ederim ki verecek gücüm yoktur” dedim ve şöyle ekledim: “Duyduğuma göre Hayber’e gidilecekmiş Müsaade edin de oradan ganimet alıp dönünceye dek bu borcu erteleyelim” dedim. Ancak Hz. Peygamber bu kez de

“Onun hakkını ver!” dediler.

Hz. Peygamber birşeyi üç kere emrettiler mi artık o konuda ısrar edilemezdi. Böylece dışarı çıktım ve doğruca pazara gittim. Sırtımda bir kürk ve başımda da bir sarık vardı. Sarığımı çözüp peştemal gibi belime bağlayarak kürkümü çıkardım. Peşimden gelmekte olan yahudiye “Borcum olan dört dirhem yerine bu kürkü alır mısın?” dedim. O da kabul etti ve böylece kürkümü ona verdim. O sırada oradan ihtiyar bir kadın geçiyordu. Bizi gördü ve yanımıza gelerek bana

“Ey Allah Rasûlünün arkadaşı! Bu halin ne?” diye sordu. Olan biteni ona anlattım. O zaman kadın, üzerindeki kürkü çıkararak benim sırtıma attı ve

“Al bu kürk de senin olsun?” dedi.[1]