Islam Tarihi - 16. Sayfa

Hz. Ebubekir’in, Halifeliği Kabul Etmesinden Sonra, Hilafetin Ağırlığından Ashaba Yakınması ve Ali ile Zübeyir’in, “Hilafet Herkesten Çok Ebubekir’in Hakkıdır” Demeleri

- Abdurrahman b. Avf, Hz. Ömer’le beraberdi. Muhammed b. Mesleme, Zubeyr’in kılıcını kırdı. Sonra Ebubekir kalktı, halka bir hutbe irad etti. Onlardan özür dileyerek, “Allah’a yemin ederim ki ben, herhangi bir gün veya herhangi bir gece halife seçilmeye haris ve istekli değildim. Ve Allah’a ne gizlide, ne de açıkta bu vazifeyi bana vermesi için yalvarmadım. Fakat fitneden korktum. Benim için emirlikte herhangi bir rahatlık yoktur. Fakat bana büyük bir iş yüklendi. Benim buna gücüm yetmiyor. Allah’ın yardımından başka, bu hususta bir kuvvete de sahip değilim. İsterdim ki, bugün yerimde daha güçlü biri olsun” dedi. Muhacirler de onun söylediklerini haklı buldular. Ali ile Zübeyir, “Biz fikrimiz alınmadığı için öfkelendik. Biz de Ebubekir’in peygamberden sonra halifeliğe en uygun olduğunu biliyoruz. Çünkü Hz. Peygamber’le beraber mağarada arkadaşlık yapmıştır. iki kişiden birisidir. Biz onun şerefini ve yaşlılığını biliyoruz. Hz. Peygamber hayattayken ona, “Halka namazda imam ol” emrini vermiştir” dediler.[1]