Islam Tarihi - 41. Sayfa

3. FASIL: GÖRÜŞ SAHİPLERİYLE İSTİŞARE ETMEK

Hz. Peygamber’in Ashabına Danışması, Hz. Peygamber’in Ebu Süfyan’ın Kervanı ve Bedir Esirleri Hakkında Ashabına Danışması

- Hz. Peygamber, Ebu Süfyan’ın Şam’dan Mekke’ye doğru yola çıktığı haberi kendisine geldiğinde ashabıyla istişare etti. Ebubekir konuşmaya başladı. Hz. Peygamber onu dinlemedi. Ömer konuşmaya başladı, Hz. Peygamber onu da dinlemedi.[1]

- Hz. Ömer şöyle anlatıyor: Hz. Peygamber, Ebubekir, Ali ve benimle istişare etti. Ebubekir,

“Ey Allah’ın Resûlü! Bunlar amca çocukları, aşiretimiz ve ihvanımızdırlar. Onlardan fidye almanı uygun görüyorum. Onlardan aldıkların kâfirler aleyhinde bizim için kuvvet olur. Umulur ki, Allah onlara hidayet etsin, onlar da bize yardımcı olsunlar” dedi. Bunun üzerine Hz. Peygamber,

“Ey Hattab’ın oğlu! Sen ne dersin?” diye sordu. Ben ise

“Ebubekir gibi düşünmüyorum, benim düşüncem şudur ki, bana falan adamın, Ali’ye kardeşi Akil’in, Hamza’ya da kardeşi Abbas’ın boyunlarını vurmamızı emredesin. Ta ki Allah Teâlâ, müşriklere karşı içimizde bir yakınlık ve acıma duygusu beslemediğimizi bilsin. Bunlar müşriklerin ileri gelenleri ve önderleridir” dedim. Fakat Hz. Peygamber Ebubekir’in görüşünü uygun buldu ve müşriklerden fidye aldı. Ertesi gün Hz. Peygamber’in yanına gittim. Baktım ki, Ebubekir’le beraber ağlıyor.

“Ey Allah’ın Rasûlü, neden ağlıyorsunuz? Eğer ağlanacak bir şey varsa ben de ağlayayım. Eğer ağlayamazsam, hiç olmazsa ağlar gibi görüneyim” dedim. Hz. Peygamber,

“Fidye aldıklarından dolayı arkadaşlarımın başına gelen felaket beni ağlatıyor, -yakında duran bir ağacı göstererek- onların başına gelecek felâket, şu ağaçtan daha yakın bir mesafeden bana gösterildi” dedi. Bunun üzerine Enfal: 8/67 ayeti nazil oldu.[2]