Devlet Başkanına Ancak Meşru Şeylerde İtaat Edilmesi - 78. Sayfa
Devlet Başkanına Ancak Meşru Şeylerde İtaat Edilmesi
- Hz. Peygamber Ensar’dan birini askerî bir birliğin başına kumandan tayin etti. Birlikte yer alan askerlere de kumandanlarının sözünden çıkmamalarını ve ona itaat etmelerini emretti. Ancak yola çıktıktan sonra bir meseleden dolayı onu kızdırdılar. Bunun üzerine kumandan,
“Bana odun toplayınız!” diye emretti; hemen toplayıp bir yere yığdılar.
“Tutuşturunuz!” dedi; tutuşturdular. Sonra
“Hz. Peygamber sizlere benim sözümden çıkmayıp bana itaat etmenizi emretti değil mi?” diye sordu. Onlar da,
“Evet!” deyince,
“O halde bu ateşe girmenizi emrediyorum!” dedi. Sahabiler birbirlerine baktılar ve sonra,
“Biz Hz. Peygamber’i, ateşten kurtulabilmek için kabul ettik; sense tutmuş bize ateşe girmemizi emrediyorsun!” dediler. Bunun üzerine kumandanın öfkesi dindi ve bu arada ateş de söndü. Geri döndüklerinde Sahabîler bu olayı Hz. Peygamber’e anlattılar. O da şöyle buyurdu:
“Eğer o ateşe girmiş olsaydınız artık ondan hiç çıkamazdınız; çünkü emre itaat ancak meşru şeyler için geçerlidir”[1]
[1] Bidaye, IV/226 (Buhari ve Müslim; Hz. Ali’den Aynı şekilde yine Buhari ve Müslim, İbn Abbas’tan da rivayet etmişlerdir); Kenz, III/170 (İbn Cerir, İbn Abbas’tan; İbn Ebi Şeybe de Ebu Said’den. Bu rivayette Ebu Said hadiste sözü geçen kişinin Abdullah b. Huzafe es- Sehmi olduğunu söyler. Ancak Abdullah, Ensar’dan değil Kureyş’tendir).; İsabe, II/296.
Muhammed Yusuf Kandehlevi, Hayatu’s-Sahabe, Akçağ Yayınları: 2/112.
İslami Okul Okulların En Önemlisi