Devlet Başkanının Yanında Doğruyu Söylememenin Münafıklık Kabul Edilmesi - 97. Sayfa

Devlet Başkanının Yanında Doğruyu Söylememenin Münafıklık Kabul Edilmesi

- Urve şöyle anlatıyor: Abdullah b. Ömer’e giderek şunları söyledim:

“Ey Ebâ Abdirrahman! Bizler emirlerimizin huzurunda bulunduğumuz sıralarda, doğru olmadığını bildiğimiz halde bazan onların sözlerini tasdik ediyoruz. Böylece da haksızlık yaptıklarında onları desteklemiş ve zulümlerini kendilerine güzel göstermiş oluyoruz. Bu durumda bizim halimiz ne olacaktır?” Abdullah b. Ömer bu soruma şöyle cevap verdi:

“Ey yeğenim! Biz Hz. Peygamber’le birlikteyken bunu münafıklık sayardık; ama siz nasıl görüyorsunuz bilmem”[1]

- Bir kişi Abdullah b. Ömer’e gelerek

“Bizler emirlerimizin yanlarına girip çıktığımızda onların huzurlarında söylediklerimizin tam tersini söylüyoruz. Bu konuda ne diyeceksiniz?” diye sordu. İbn Ömer de

“Biz bunu münafıklık sayardık” cevabını verdi.[2]

- İbn Ömer, ziyaretine gelen bir kişiye

“Valiniz Ebu Uneys’le nasılsınız? Onunla iyi geçinebiliyor musunuz?” diye sordu. Bunun üzerine o kişi

“Bizler onun huzuruna girdiğimizde hoşuna gidecek şeyler söylüyor; çıktıktan sonra da bunun tam tersini söylüyoruz” cevabını verdi. İbn Ömer de

“Biz Hz. Peygamber’le beraberken böyle şeyleri münafıklık kabul ederdik” dedi.[3]

- Şa’bî şöyle anlatıyor: Abdullah b. Ömer’e giderek

“Emirlerimizin huzuruna girdiğimizde onların hoşuna gidecek şekilde konuşuyoruz. Çıktığımızda ise tam tersini söylüyoruz, buna ne buyurursun?” dedik. İbn Ömer de

“Biz Hz. Peygamber zamanında böyle bir hareketi münafıklık sayardık” dedi.[4]