Islam Tarihi - 104. Sayfa

Hz. Ebubekir’in Usame Ordusunu Yola Çıkarması

- Hz. Ebubekir “Nefsimi elinde tutana yemin ederim ki, gökten düşüp parçalanmak, Peygamber’in göndermek istediği bir orduyu yolundan alıkoymaktan, bana daha sevimli gelir” dedi ve irtidad eden araplarla da savaşmaktan geri durmadı. Ta ki onları İslâm’a döndürünceye kadar.[1]

- Ebubekir “Allah’a yemin ederim namaz ve zekâtın arasını ayırdedenle savaşacağım. Çünkü zekât malın hakkıdır. Andolsun zekât develerinin dizini bağlamak için Peygamber’e verdikleri bir ipi bana vermedikleri takdirde onlarla savaşırım!” dedi.[2]

- Hz. Ebubekir “Andolsun o Allah’a ki, ondan başka ilah yoktur! Eğer köpekler Peygamber zevcelerini ayaklarından tutup yerlerde sürüseler bile Peygamber’in gönderdiği bir orduyu geri çevirmem. Peygamber’in bağladığı bir sancağı çözmem” dedi. Böylece Usame’yi, Peygamber’in emrettiği şekilde gönderdi.[3]

- Hz. Ebubekir “Ebubekir’in nefsini elinde tutan Allah’a yemin ederim, eğer yırtıcı hayvanların beni paramparça edeceklerini bilsem dahi, Rasûlullahın emir buyurduğu şekilde Usame’nin ordusunu göndereceğim. Eğer Medine ve civarında benden başka kimse kalmasa da onu göndereceğim” dedi.[4]

- Hz. Ebubekir “Rasûlullahın göndermek istediği bir orduyu ben göndermeyecek mişim ha? O zaman tehlikeli bir işe cesaret etmiş olurum. Nefsimi elinde tutan Allah’a yemin ederim, Arapların tamamının bana hücum etmeleri benim için Peygamber’in göndermek istediği bir orduyu göndermekten daha sevimlidir. Ey Usame! Askerinle beraber Peygamber’in sana emrettiği yere git. Rasûlullah nerede savaş açmanı emretmişse orada savaş et. Filistin tarafına git. Mute halkına savaş aç. Kesinlikle Allah Teâlâ terkettiğin hususlarda sana kâfi gelecektir” dedi.[5]

- Hz. Ebubekir, Hz. Ömer’in sakalından tuttu “Annen senin matemini tutsun, ey Hattab’ın oğlu! Peygamberin emir tayin ettiği bir insanı azledip, bir başkasını aynı ordunun başına nasıl kumandan yaparım?” dedi.[6]