Pazar, 7 Cemaziyelevvel 1448
← Geri 🏠 Hadis Kütüphanesi

İbn Ömer’in, Hz - İslam Tarihi - 109. Sayfa

İbn Ömer’in, Hz. Peygamber’in Yaptıklarını Aynen Yapması

 

- İbn Ömer’le birlikte Arafat’taydım. İbn Ömer öğleden önce gitti. Onunla beraber gittik, imamın yanına vardık. İmamla beraber öğle ve ikindi namazlarını kıldıktan sonra Arafat vakfesini yaptık. Ben ve bazı arkadaşlarım da onunla beraberdik. İmam Arafat’tan ayrılınca, biz de onunla beraber ayrıldık. Böylece Arafat dağı ile Müzdelife arasındaki dar geçide kadar geldik. Orada devesini çöktürdü. Biz de öyle yaptık. Biz onun namaz kılacağını sanıyorduk. Fakat devesinin yularını tutan hizmetçi durmadı ve “O namaz için durmadı. Fakat Hz. Peygamber burada abdestini bozmuştu. O da aynı şeyi yapmak istiyor!” dedi.[1]

- İbn Ömer, Mekke ile Medine arasında bulunan bir ağaca geliyordu. Onun altında kaylulet uykusuna yatıyor, istirahat ediyordu. “Hz. Peygamber burada öyle yaptı” diyordu.[2]

- İbn Ömer, Peygamber’in izine tabi olurdu. Nerede namaz kılmışsa oraya gider, kılardı. Hatta Hz. Peygamber bir ağacın altında konaklamıştı. İbn Ömer de hayatı boyunca o ağaca gidiyor, altında konaklanıyordu. Onun köküne su döküyordu ki ağaç kurumasın.[3]

- Biz İbn Ömer’le beraber sefer halindeydik. Bir yerden geçtik. Ve o, yan çizerek yolunu değiştirdi. Niçin böyle yaptığı sorulunca “Rasûlullahın burada böyle yaptığını gördüm” dedi.[4] İbn Ömer Mekke yolunda devesinin bazen yolunu değiştiriyor, yan çizerek gidiyordu. Ve “Umulur ki, Rasûlullahın ayağının bastığı yere, ayağımı basabilirim” diyordu.[5]

- Eğer İbn Ömer’in Peygamber’in ayak izlerini takib ettiği zamanda onu görseydin ona “bu delidir” derdin.[6]

- Hz. Peygamber’in konakladığı, istirahat ettiği yerlerde onun izini takib etmekte İbn Ömer’den daha ilerde olan hiç kimse yoktu.[7]

- İbn Ömer, Rasûlullahın izlerini takib ettiği zamanda onu gören bir kimse “bunda delilikvardır” sanırdı.[8]

- Çölde yavrusunu kaybeden, onu arayan bir deveden daha fazla, İbn Ömer, Hz. Peygamber’in izini takib ediyordu.[9]

- İbn Ömer’e

“Biz korku ve hazer namazını Kur’an’da görüyoruz. Fakat sefer namazını görmüyoruz?” dedim. İbn Ömer

“Allah, Peygamberi’ni gönderdiği zaman biz insanların en katılarıydık. O halde biz Peygamberin yaptığı gibi yaparız” dedi.[10]

- Abdullah b. Ömer’den

“Biz Allah’ın kitabında korku halinde namazın kısaltılacağını görüyoruz. Fakat sefer halinde namazın kısaltılacağını görmüyoruz” diye sordum. Abdullah

“Peygamberimizi gördük, o yolculukta namazları kısaltıyordu. Onun için biz de kısaltıyoruz” dedi.[11] Mina’da, İbn Ömer’le bir araya gelince, sefer halindeki namazın durumunu ondan sordum. İbn Ömer

“İki rekât kılınız!” dedi. Ben de

“Nasıl olur?” Biz Mina’dayız. Bizim için ne korku var, ne de başka bir şey” dedim. Bunun üzerine İbn Ömer öfkelendi ve

“Azab olasıca! Sen Hz. Peygamber’i dinlemedin mi?” dedi.

“Evet, dinledim ve ona iman da ettim” dedim. İbn Ömer “Allah’ın Rasûlü evinden çıktığı zaman dört rekâtlı namazı iki rekât kılardı. İstersen dört kıl, istersen iki. Farketmez” dedi.[12]

- İbn Ömer’e “Allah Nisa: 4/101 ayetinde: “Yeryüzünde sefere çıktığınız vakit eğer kâfirlerin size bir fenalık yapmasından korkarsanız namazı kısaltmanızda size bir günah yoktur” buyuruyor. Şu anda biz eminiz, korkmuyoruz. Yine de namazımızı iki rekât kılalım mı?” denildi. İbn Ömer

“Sizin için Allah Rasûlünde güzel bir örnek vardır” dedi.[13] İbn Ömer’i gördüm, düğmeleri açık olduğu halde namaz kılıyordu. Ona niçin böyle yaptığını sordum.

“Hz. Peygamber’in böyle yaptığını gördüm de ondan!” dedi.[14]


 

[1] Terğib, I/48 (İmam Ahmed, İbn Sirin’den).

[2] Terğib, I/46 (Bezzar’dan).

[3] Kenzü’l-Ummal, VII/109 (İbn Asakir, Nafi’den).

[4] Terğib, I/46 (İmam Ahmed ve Bezzar, Mücahid’den).

[5] Ebu Nuaym, Hilye, I/310 (Nafi, İbn Ömer’den).

[6] Ebu Nuaym (Nafi’den); Hakim, II/561.

Muhammed Yusuf Kandehlevi, Hayatu’s-Sahabe, Akçağ Yayınları: 2/406-407.

[7] İbn Sa’d, Tabakat, IV/107 (Hz. Aişe’den).

[8] Ebu Nuaym, Hilye, I/310.

[9] Hilye, I/310 (Eslem’den).

[10] Abdurrezzak (Abdurrahman b. Ümeyye b. Abdullah’dan).

[11] İbn Cerir (Ümeyye b. Abdullah b. Halid b  Esid’den).

[12] Varid b. Ebi Asım’dan.

[13] Kenz, IV/240 (Ebu Münib el-Cüreşi’den).

[14] Terğib, I/46 (Beyhaki ve İbn Huzeyme, Zeyd b. Eslem’den).

Muhammed Yusuf Kandehlevi, Hayatu’s-Sahabe, Akçağ Yayınları: 2/407-409.