Islam Tarihi - 127. Sayfa

Hz. Peygamber’in, Şehadet Getirdiği Halde Bir Adamı Öldüren Usame İle Arkadaşlarını Azarlaması

- Peygamber bizi Cüheyne kabilesinin Hurka boyuna savaşmak için gönderdi. Onlara sabahın erken saatlerinde hücum ettik. Aralarında bir kişi vardı. Bize göz açtırmıyordu. Arkadaşlarının önünde bize saldırıyor, arkadaşları kaçtığında da arkada kalarak onları koruyordu. Ben ve ensardan bir adam ona yetiştik. Adam hemen

“Lâ ilâhe illallah” dedi. Ensar’dan olan arkadaş onu öldürmekten vazgeçti. Bense söylediklerine aldırmadan onu öldürdüm. Bu olay Hz. Peygamber’e ulaştırıldığında

“Ey Usame! O ‘Lâ ilâhe illallah’ dedikten sonra onu öldürdün mü?” dedi. Ben de

“Ey Allah’ın Rasûlü! O ölümden kurtulmak için ‘Lâ ilâhe illallah’ dedi” dedim. Hz. Peygamber aynı soruyu o kadar çok tekrarladı ki

“Keşke ben bugünden önce müslüman olmasaydım” dedim.[1]

- Rasûlullah’a vardığımızda ona haberi söyledik.

“Ey Usame! Seni bu büyük vebalden kim kurtaracak?” dedi.

“Ey Allah’ın Rasûlü! O bu kelimeyi ancak ölümden korktuğu için, korunmak gayesiyle söylemiştir” dedim. Hz. Peygamber

“Ey Usame! Seni bu büyük vebalden kim kurtaracak?” dedi ve bu sözü o kadar çok tekrarladı ki, ben içimden

“Keşke ben, daha önce müslüman olmasaydım da, bugün yeni müslüman olsaydım ve onu öldürmemiş olsaydım” diye temenni ettim. Ve Hz. Peygamber’e

“Ey Allah’ın Rasûlü! Allah’a söz veriyorum, bundan böyle “Lâ ilâhe illallah” diyen bir kimseyi öldürmeyeceğim” dedim. Hz. Peygamber

“Benden sonra da” dedi.

“Evet, senden sonra da” dedim.[2]

- Ben ve Ensar’dan biri, Mirdas b. Nüheyke’ye yetiştik. Onu öldürmek üzere kılıçlarımızı kınından çektiğimizde “Lâ ilâhe illallah” dedi. Fakat ben kılıcımı ondan ayırmadım, onu öldürünceye kadar vurdum.[3] Hz. Peygamber, bana

“O, la ilahe illellah” dediği halde senonu öldürdün ha?” dedi.

“Ey Allah’ın Rasûlü! O bu sözü ancak silah korkusuyla söylemiştir” dedim. Hz. Peygamber

“O halde sen onun kalbini yarıp baktın ve bunu silah korkusuyla söylemiş olduğunu öğrendin! Ey Usame! Seni kıyamet gününde bu vebalden kim kurtaracaktır?” dedi ve Rasûlullah bu sözü durmadan tekrarladı. Öyle ki,

“Keşke ben bugün müslüman olsaydım” diye temenni ettim.[4]