Islam Tarihi - 140. Sayfa

Hz. Osman Kuşatma Altındayken, Bazı Sahabileri Savaştan Menetmesi

- Hz. Osman’ın muhasarada olduğu devrede yanına vararak

“Ey Müminlerin Emiri! İşte artık savaş helâl olmuştur” dedim. Bana

“Ey Ebu Hureyre! Bütün insanları ve beni öldürmeyi istiyor musun?” dedi.

“Hayır” dedim. Osman

“Allah’a yemin ederim eğer sen bir tek kişiyi öldürürsen sanki bütün insanları öldürmüş olursun” dedi. Bunun üzerine ben dönüş yaptım ve savaşmadım.[1]

- Hz. Osman’a

“Ey Müminlerin Emiri! Seninle beraber evde bir grub vardır. Allah’ın yardımıyla onlarla beraber dövüş. Eğer Allah Teâlâ isterse onlardan daha az bir grubla seni koruyabilir. Bize izin ver, savaşalım!” dedim. Hz. Osman

“Kim benim yüzümden kendisinin veya başka bir kişinin kanını akıtmak istiyorsa, ona Allah’ı hatırlatırım” dedi.[2]

- Osman’a muhasara esnasında

“Bu adamlarla savaş! Yemin ederim, Allah sana bunların katlini helal kılmıştır” dedim. Hz. Osman

“Hayır! Allah’a yemin ederim, ben ebediyyen savaşmayacağım” dedi.[3]

- Hz. Osman muhasara günü

“Sizin benim yanımda en üstün olanınız, elini ve silahını tutup savaşmayan kimselerdir” dedi.[4]

- Zeyd b. Sabit, Hz. Osman’a gelerek

“Ensar tamamen kapıya gelmişlerdir ve diyorlar ki, eğer isterse biz ikinci kez Allah’ın ensarı olabiliriz! Hz. Osman

“Savaşa gelince, hayır! Ben savaşmam” dedi.[5]

- Hz. Osman’la beraber yedi yüz kişi vardı. Eğer Hz. Osman onlara izin verseydi Allah’ın izniyle, o asiler grubunu Medine’nin etrafından uzaklaştırırlardı. Aralarında İbn Ömer, Hasan b. Ali, Abdullah İbn Zübeyr gibi bahadır kişiler vardı.[6]

- Said b. As, Hz. Osman’a gelerek “Ey Mü’minlerin Emîri! Ne zamana kadar biz bu adamlarla kavga etmeyeceğiz. Onlar bizi yediler. Kimisi bize ok atıyor, kimisi taş. Kimisi de bize kılıç çekerek hücum ediyor. Bize emir ver” dedi. Hz. Osman

“Bana gelince, Allah’a yemin ederim ki, onlarla savaşmak istemiyorum. Eğer onlarla savaşmak isteseydim, umarım ki Allah yakamızı ellerinden kurtarırdı. Fakat ben onları Allah’a havale ediyorum. Onları benim için kışkırtanı da Allah’a havale ediyorum. Biz Rabbimiz katında bir araya geleceğiz. Savaşa gelince, yemin ederim, sana savaşmayı emretmem” dedi. Said, Hz. Osman’ın bu cevabına karşı

“Yemin ederim ki, bundan sonra hiç kimsenin durumunu senden sormayacağım” dedi. Dışarı çıktıktan sonra asilerle savaştı. Başından öldürücü bir yara alıncaya kadar savaşa devam etti.[7]