Islam Tarihi - 143. Sayfa

İbn Ömer’in, İbn Zübeyir Zamanındaki Fitnede Savaşları Kaçınmak Hususunda Söyledikleri

- İbn Ömer’e, İbn Zübeyr’in fitnesi zamanında iki kişi gelerek

“Halk zayi oldu. Sen de Ömer’in oğlusun. Peygamber’in arkadaşısın. Niye ortaya çıkmıyorsun?” dediler. İbn Ömer

“Allah, müslüman kardeşimin kanını haram kıldığından, ortaya çıkmıyorum” dedi. Adamlar

“Allah, onlarla fitne kalmayıncaya kadar savaşılmasını buyurmamış mıdır?” dediler. İbn Ömer

“Fitne kalmayınca ve din Allah’ın oluncaya kadar savaştık. Siz ise, fitne olsun, din başkasının olsun diye savaşıyorsunuz” dedi.[1]

- Bir kişi İbn Ömer’e gelerek

‘Ey Eba Abdurrahman! Bir sene hac, bir sene ümre yapıyor, Allah yolunda cihadı terkediyorsun. Seni bu noktaya götüren nedir? Halbuki Allah’ın cihadla ilgili teşvikini biliyorsun” dedi. İbn Ömer

“Ey yeğenim, İslam beş şey üzerine bina edilmiştir. Evvela Allah ve Rasûlüne iman, beş vakit namaz, Ramazan orucu, Zekatı vermek ve Hac yapmak!..” dedi. Adam

“Ey Eba Abdurrahman! Allah kitabında “Müminlerden iki grub savaştıklarında onların aralarını ıslah ediniz” ve devamla “Fitne olmasın diye onlarla savaşınız” buyurmamış mıdır?” dedi. İbn Ömer

“Biz, bunu Rasûlullahın zamanında yaptık. İslâm o zaman azdı. Kişi dini hususunda fitneye atılıyordu. Ya onu öldürürler veya azaba düçar ederlerdi. Tâ ki İslâm çoğalıncaya kadar, fitne kalmayıncaya kadar devam etti! Adam, İbn Ömer’e

“Ali ile Osman hakkındaki fikrin nedir?” diye sordu. İbn Ömer, Osman’a gelince... Allah onu affetmiştir. Size gelince, siz Allah’ın onu affetmesini bir türlü hazmetmiyorsunuz. Ali’ye gelince, Rasûlullahın amcasının oğludur. Onun damadıdır” dedi ve Ali’nin Peygamberin haneleriyle bitişik olan evine işaret ederek

“İşte bu evidir. Nerede olduğunu görüyorsun” dedi.[2]

- Bir kişi İbn Ömer’e gelerek

“Ey eba Abdurrahman! Allah’ın kitabında “müminlerden iki grub savaşırlarsa...” buyuruyor. O halde seni, Allah’ın kitabında söylediği şekilde, onlarla savaşmaktan meneden nedir?” dedi. İbn Ömer

“Ey yeğenim! Bu ayetle savaşmadığım için ayıplanmam, Benim için şu ayetle ayıplanmaktan daha sevimlidir! Allah “Kim ki, bir mümini kasten öldürürse onun cezası ebediyyen cehennemdir...” (Nisa. 4/93) buyuruyor” dedi. Adam

“Fakat Allah, okuduğum ayette “Şunu yapın” buyurduğuna göre, O’nun emrine uymamak, O’nun gazabını gerektirmez mi?” deyince, İbn Ömer

“Biz bunları yaptık” dedi.[3]

- İbn Ömer, adama

“Sen fitnenin ne olduğunu biliyor musun? Muhammed müşriklerle savaşıyordu. Müşriklerin yanına girmek fitne idi. Sizin mülk için, saltanat için savaştığınız gibi değildi” dedi.[4]