Islam Tarihi - 154. Sayfa

Ebu Berze el-Eslemî’nin, Mervan, İbn Zübeyir ve Basra Kurrasının Savaşmaları Üzerine Söyledikleri

- Basra halkı, Yezid’in ölümünden sonra Ubeydullah b. Ziyad’ı Basra’dan kovdukları zaman, Şam’da Mervan, Mekke’de İbn Zübeyir ve Basra’da da Kurra ortaya atıldı. Babam bu duruma çok üzüldü ve

“Oğlum, gel Hz. Peygamber’in ashabından Ebu Berze el-Eslemi’ye gidelim” dedi. Sıcak bir gün olduğu için Ebu Berze kamıştan yapılmış bir gölgelikte oturuyordu. Yanına oturduk. Babam ona

“Ey Ebu Berze! Olanları görüyor musun?” diyerek olaylardan bahsetti. Ebu Berze’nin ilk sözü şu oldu:

“Ben Kureyş kabilesine kızıyorum ve bunun için de Allah’tan sevap umuyorum. Araplar, cahiliye döneminde azlık, fakirlik ve şaşkınlık içinde bir toplumdu. Allah, İslâm ve Muhammed ile onları bildiğiniz duruma yükseltti. Şimdi de dünya menfaati için birbirine girdiler. Şam’da olan herif (Mervan) dünya menfati için savaşıyor. Mekke’deki adam dâ (İbn Zübeyir) dünya menfati için savaşıyor. Kendilerine Kurra denilen şu adamların da gayesi dünyadır” dedi. Böylece Ebu Berze hepsini kötüleyerek sıraladıktan sonra, babam

“Peki sen bize ne emrediyorsun?” diye sordu. Ebu Berze

“Ben, bugün insanlar arasında, başkasının hakkında gözü olmadan kendi işiyle uğraşan, karnını başkasının malından ve elini de başkasının kanından koruyan bir avuç müslümanlardan başka işe yarar bir kimse göremiyorum” dedi.[1]