Islam Tarihi - 161. Sayfa

25. FASIL: MÜSLÜMANI HAFİFE ALMAK, HAKİR GÖRMEK

Hz. Aişe, Urve ve Atâ’nın, Usame b. Zeyd Hakkındaki Rivayetleri

- Usame kapının eşiği üzerine düştü. Alnı yarıldı. Hz. Peygamber “Ey Aişe! Onun alnındaki kanı sil” dedi. Ben ondan tiksindim, kanı silmedim. Hz. Peygamber onun alnındaki yaranın kanını emmek suretiyle temizledi ve kanı tükürdü. Sonra “Eğer Usame bir kız olsaydı, ona güzel elbiseler giydirip onu süslerdim” dedi.[1]

- Usame b. Zeyd, Medine’ye ilk geldiğinde küçük bir çocuktu. Ve ona çiçek hastalığı isabet etmişti. Onun sümüğü ağzına doğru akardı. Hz. Aişe onun burnunu temizlemeyi hoş görmedi. Hz. Peygamber eve geldiğinde onun yüzünü yıkadı ve öpmeye başladı. Aişe bunu görünce pişmanlık duyarak “Allah’a yemin ederim ki, bundan sonra Usame’yi kendimden uzak tutmayacağın ve öz çocuğummuş gibi ona bakacağım” dedi.[2]

- Allah’ın Rasûlü, Arafeden Muzdelifeye inmeyi Usame b. Zeyd için geciktirdi ve onu bekledi. Usame geldiğinde bir de gördüler ki burnu çökük, siyah bir çocuk!.. Yemenliler

“Bunun için mi Peygamber bizi bekletti?” dediler ve bundan dolayı da Yemen ehli küfre kaydı. Ben, Yezid b. Harun’a

“Yemen ehli bunun için küfre kaydı sözünden maksad nedir?” dedim.

“Hz. Ebubekir zamanındaki irtidadları kastedilmektedir. Bu da Peygamber emrini hafife almalarından dolayı olmuştur” dedi.[3]