Abdullah B - İslam Tarihi - 4. Sayfa

Abdullah b. Ubey’in Oğlunun, Babasını Öldürmek İçin Hz. Peygamber’den İzin İstemesi

- Hz. Peygamber, Abdullah b. Ubeyy’in yanından geçti. O bir kalenin gölgesinde oturuyordu. Ve Rasûlullahın işiteceği bir sesle “İbn Ebî Kebşe herşeyimizi bulandırdı” dedi. Bunu duyan oğlu Abdullah

“Ey Allah’ın Rasûlü, seni şereflendiren Allah’a yemin ederim ki, eğer dilersen sana babamın kellesini getiririm!” dedi. Hz. Peygamber

“Hayır, fakat babana iyilik yap. Ona karşı şefkatlı davran!” dedi.[1]

- Abdullah b. Abdullah b. Ubey b. Selül, Peygambere gelerek

“Ey Allah’ın Rasûlü, kulağıma geldiğine göre sen babam Abdullah b. Ubeyy’i, söyledikleri ve senin kulağına gelen sözlerinden ötürü öldürtecekmişsin. Eğer bunu yaparsan bana emret de, ben onu öldüreyim, sana başını getireyim. Allah’a yemin ederim ki, Hazrec kabilesi bilir ki, benden daha fazla babasına hürmet eden bir kişi yoktur içlerinde. Fakat korkarım ki, başkasına babamı öldürmesi için emir verirsen, o da babamı öldürürse, nefsim beni rahat bırakmayacak da babamın katili halkın arasında gezerken onu öldürebilirim. Böylece bir mü’mini bir kâfir yerine öldürmüş olurum ve cehenneme müstahak olurum!” dedi. Hz. Peygamber

“Hayır, biz babana merhamet gösteririz. Ona bizimle beraber kaldıkça ihsan ederiz” dedi.[2]

- Hz. Peygamber Benî Mustalık savaşından dönünce Abdullah b. Ubeyy’in oğlu Abdullah kalktı, kılıcını çekip babasına hücum etmek istedi ve

“Bana nezrolsun. Sen “Muhammed en azizdir, bense en zelilim” demedikçe kılıcımı kınına koymayacağım!” dedi. Abdullah b. Ubey oğluna bakarak

“Azab olasıca! Muhammed en aziz ve ben de en zelilim” dedi. Böylece ölümden kurtuldu. Bu hadise Hz. Peygamber’in kulağına geldiğinde hoşuna gitti. Abdullah b. Ubey b. Selül’ün oğlu Abdullah’a teşekkür etti.[3]

- Hanzale b. Ebu Amir ve Abdullah b. Abdullah b. Ubey b. Selül, Allah Rasûlünden babalarını öldürmek hususunda izin istediler. Peygamber onları bunu yapmaktan menetti.[4]