Islam Tarihi - 45. Sayfa

6. FASIL: UHUD GÜNÜ Hz. PEYGAMBER’İN ÖLÜM HABERİ YAYILINCA ASHABIN AĞLAMALARI

Uhud Günü Hz. Peygamber’in Öldürüldüğü Haberini Duyan Ensar’dan Bir Kadının Kıssası

- Uhud gününde Medineliler karmakarışık bir şekilde kaçmaya başladılar ve “Muhammed öldürüldü!” diyorlardı. Bu haber her tarafa yayıldı. Kadınlar yüksek sesle ağlamaya başladılar Durumu öğrenmek için ensardan bir kadın savaştan dönenleri karşılamaya çıkmıştı. Kadın babasının, oğlunun, kocasının ve kardeşinin cesetleriyle karşılaştı. Kadın bunlardan her biriyle karşılaştığında

“Bu kimdir?” diye soruyordu. Ona

“Babandır veya oğlundur” deniliyordu. Kadın

“Allah’ın Rasûlü nerede” diye soruyordu. Sonunda Hz. Peygamber’in geldiğini gördü ve cübbesinin kenarına yapışarak

“Ey Allah’ın Rasûlü! Anam babam sana feda olsun. Sen hayatta olduktan sonra, benim kimim ölürse ölsün umurumda değildir” dedi.[1]

- Uhud gününde Hz. Peygamber’le ben de savaşa katıldım. O gün Medine’de ashabtan hiç kimse kalmamıştı. Çok kimse şehid edilmişti. O esnada birisi

“Muhammed öldürüldü” diye bağırdı. Bunun üzerine kadınlar ağlamaya başladı. Bir kadın “Acele etmeyin ve ağlamayın. Ben bakıp geri geleyim” dedi. Kadın çıkıp koşmaya başladı. Peygamber’den başka hiçbir şeyle ilgilenmiyordu, sadece Hz. Peygamber’i soruyordu.[2]

- Uhud savaşında Beni Neccar’dan bir kadına, kocasının, babasının ve kardeşinin ölüm haberini verdiler. Kadın

“Peygamber ne oldu?” diye sordu.

“Ey falanın annesi! Allah’ın Rasûlü istediğin şekilde Allah’ın izniyle sağ ve selamettedir!” dediler.

“Bana Peygamber’i gösterin ki ben ona bakayım” dedi. Onlar Hz. Peygamber’i gösterdiler. Kadın gelip Rasûlullah’ı gördükten sonra

“Sen hayatta olduktan sonra, hiç bir musibet bana zor gelmez” dedi.[3]