Muaz (r - İslam Tarihi - 50. Sayfa

Muaz (r.a.)’ın Ağlaması

- Allah’ın Rasûlü beni Yemen’e gönderdiği zaman benimle beraber yola çıktı, tavsiyelerde bulundu. Ben binekteydim; Peygamber de yanımda yaya olarak yürüyordu. Peygamber tavsiyesini bitirdikten sonra

“Ey Muaz! Belki sen bu senemden sonra beni görmeyeceksin. Belki de bu mescidimden geçerken benim kabrimi göreceksin” dedi.

Bunun üzerine ben hıçkıra hıçkıra, Peygamberden ayrılmanın hasretini çekerek ağladım. Sonra Hz. Peygamber’e baktım yüzünü Medine tarafına çevirerek

“İnsanların bana en yakın olanları, muttaki kimselerdir. Onlar nerede olurlarsa ve kimler olurlarsa olsun, farketmez” dedi.[1]

- Hz. Peygamber, Muaz’a

“Ey Muaz! Ağlama. Ağlamak şeytandan gelir” buyurdu.[2]