Pazartesi, 8 Cemaziyelevvel 1448
← Geri 🏠 Hadis Kütüphanesi

Islam Tarihi - 53. Sayfa

9. FASIL: Hz. PEYGAMBER’İN VEDA ETMESİ

      

Hz. Peygamber’in, Kefenlenmesi, Yıkanması, Cenaze Namazı ve diğer Konular Hakkındaki Vasiyeti

 

- Hz. Peygamber’in ölümünden altı gece önce, hasta yattığı mü’minlerin annesi Hz. Aişe’nin odasında toplandık. Canım ona feda olsun. Bize baktı, gözleri yaşardı. Sonra

“Hoş geldiniz. Allah’ın selâmı sizin üzerinize olsun. Allah sizi korusun. Allah sizi himayesine alsın. Allah size yardım etsin. Allah size bol rızık ihsan etsin. Allah sizi muvaffak etsin. Allah sizi kollayıp korusun. Allah amellerinizi kabul etsin. Size Allah’a boyun eğmeyi, takva üzere bulunmayı öğütler ve sizi Allah’a emanet ederim. Benden sonra Allah’ın size sahiplik etmesini. Allah’dan dilerim. Sakın benden sonra Allah’ın kullarına ve sahip olacağınız yerlerde kimseye zulmetmeyin, hiç kimseye kibir ve büyüklük taslamayın. Çünkü Allah bana ve size “İşte ahiret yurdu: Onu yeryüzünde böbürlenmek ve bozgunculuk yapmak istemeyenlere veririz. Sonuç sakınanlarındır” (Kasas: 28/83) ve “Kibirlenenler için cehennemde bir yer yok mudur?” (Zümer: 39/60) buyurarak kibir ve büyüklük taslamaktan menetti” dedikten sonra “Ecel yaklaştı. Dönüş Allah’a, Sidretü’l-Münteha’ya, Refîk-ı A’la’yadır” dedi.

“Ey Allah’ın Rasûlü vefat ettikten sonra seni kim yıkasın?” diye sorduk.

“En yakınlarım kimlerse onlar yıkasın” dedi.

“Seni hangi tür bezle kefenleyelim” dedik.

“İsterseniz beni, üstümdeki elbiseyle gömünüz, isterseniz bir Yemen hırkasıyla, isterseniz de Mısır’ın beyaz beziyle” dedi.

“Namazını kim kıldırsın?” dedik. Hz. Peygamber

“Sakin olunuz. Beni yıkadıktan sonra şu sedirin üzerine ve hücremin içindeki kabrimin kenarına koyun. Bir saat kadar dışarı çıkarak beni yalnız bırakın. Çünkü benim namazımı ilk kılacak olan dostum ve arkadaşım Cebrail’dir. Sonra Mikail, sonra İsrafil, sonra da yardımcıları ile beraber ölüm meleği namazımı kılacaklardır. Sonra da siz grup grup içeri girin ve namazımı kılın. Beni herhangi bir kadının ağlaması ve üstünü başını yırtan ağlayıcı kadınların bağırmalarıyla rahatsız etmeyin. İlk önce benim ev halkım namazımı kılsınlar. Onlardan sonra siz kılın. Hepinize selâm olsun. Burada bulunmayan dost ve kardeşlerime selâmlarımı söyleyin. Benden sonra da, benim dinime girenlere ve bu günden kıyamete kadar bana uyanlara, şahit olun ki, selâm olsun” buyurdu. Biz

“Ey Allah’ın Rasûlü! Seni hangimiz kabrine bıraksın?” dedik.

“Benim ailemden olan erkekler. Onlarla beraber, sizin görmeyeceğiniz bir çok melek de bulunacaktır” buyurdu.[1]


 

[1] İmam Ahmed, IX/25; Ebu Nuaym, Hilye, IV/168; İbn Sa’d, Tabakat, II/256.

Muhammed Yusuf Kandehlevi, Hayatu’s-Sahabe, Akçağ Yayınları: 2/371.