Islam Tarihi - 60. Sayfa

13. FASIL: Hz. PEYGAMBER VEFAT ETTİĞİ ZAMAN ASHABIN HÂLİ ve ONUN AYRILIŞlNA ALIŞAMAMALARI

Hz. Ebubekir’in Ağlaması ve Hutbesi

- Hz. Peygamber vefat etti. Ebubekir baktı ki halk Peygamberin ölümünü birbirlerinden gizlemektedir. Hizmetçisine

“Evvela halkı dinle ve sonra gel, bana haber ver!” dedi. Hizmetçi gidip döndükten sonra, Hz. Ebubekir’e

“Onları dinledim.

“Muhammed vefat etti” diyorlardı” dedi. Ebu Bekir, bu haber üzerine mescide doğru koşmaya başladı. Koşarken de

“Eyvah, belim kırıldı” diyordu. O kadar hızlı gidiyordu ki, bir anda mescide ulaştı.[1]

- Hz. Ebubekir Hz. Peygamber’in evinden çıkarak mescide geldi. Ömer

“Rasûlullah ölmemiştir” diyordu.

“Ey Ömer! Otur” dedi. Hz. Ömer oturduktan sonra, şehadet getirerek

“Sizden Muhammed’e ibadet edenler varsa, kesinlikle bilsin ki Muhammed öldü. Allah’a ibadet eden varsa kesinlikle Allah diridir, ölmez. Zira Allah Teâlâ kitabında “Muhammed ancak Allah’ın Rasûlüdür. Ondan önce de Rasûller geçti. Acaba o ölür veya öldürülürse, siz topuklarınızın üzerinde gerisin geriye mi döneceksiniz...” buyurmuştur” dedi. Sanki insanlar bu ayetin inmiş olduğunu bilmiyorlardı. Sanki Ebubekir bunu okuyunca öğrenmişlerdi. Bunu duyan herkes bu ayeti okumaya başladı. Ömer de

“Vallahi, bunu Ebubekir’in okuduğunu işitince dehşete kapıldım. Ayaklarım artık beni taşıyamaz hale gelmişti. Hatta yere doğru eğildim. Bu ayeti işitince Hz. Peygamber’in vefat ettiğinden emin oldum” demiştir.[2]