Mus’ab B - İslam Tarihi - 8. Sayfa

Mus’ab b. Umeyr’in Bedir’de Esir Düşen Kardeşiyle Olan Kıssası

- Allah’ın Rasûlüne esirler getirildiğinde onları sahabîler arasında taksim etti. Ve onlara hayırla davranmalarını söyledi. Ebu Aziz b. Umeyr b. Hâşim, Mus’ab b. Umeyr’in anne baba bir kardeşiydi ve esir düşmüştü. Ebu Aziz diyor ki:

“Kardeşim Mus’ab b. Umeyr yanımdan geçti. Ensar’dan bir kişi de beni esir alıyordu. Ensar’dan olan adama

“Onun ellerini sıkı bağla. Annesi zengindir. O sana büyük bir fidye verir onu kurtarır” dedi. Ben ensardan bir gurubun elinde esirdim. Onlar her yemek zamanı ekmeği bana verirler, kendileri hurma yerlerdi. Çünkü Hz. Peygamber esirlere iyi davranmayı emretmişti. Onlardan herhangi birisinin eline bir parça ekmek geçerse onu bana verirdi. Ben de utanırdım ve onu tekrar kendisine verirdim. O tekrar ona dokunmadan ekmeği bana verirdi. Beni esir eden adamın adı Ebû Yeser’di. Kardeşim Mus’ab, Ebû Yeser’e

“Onu sıkı tut” deyince kardeşime

“Ey kardeşim! Benim hakkımdaki tavsiyen bu mudur?” dedim. Kardeşim bana

“Bu ensarlı benim kardeşimdir, sen değilsin!” dedi. Ve böylece annemden en büyük fidye istenildi. Ona

“dörtbin dirhem vereceksin” denildi. O, dört bin dirhemi gönderdi, beni esirlikten kurtardı.[1]

- Ebu Aziz b. Umeyr esir edildiğinde, Muhriz b. Nadle’nin eline düştü. Mus’ab, Muhriz’e

“Onun ellerini güzelce bağla. Mekke’de bir annesi vardır ki, çok zengindir!” dedi. Ebu Aziz

“Ey Kardeşim! bu mudur, hakkımda yapacağın tavsiye” dedi. Mus’ab

“Muhriz benim kardeşimdir, sen değilsin!” dedi. Ve böylece annesi dört bin dirhem gönderdi ve oğlunu esaretten kurtardı.[2]