Islam Tarihi - 97. Sayfa

19. FASIL: ASHABIN Hz. PEYGAMBER’İN EMRİNE AYKIRI BİR DAVRANIŞTA BULUNDUKLARINDA KORKMALARI

Ebu Huzeyfe’nin Bedir Günü Söylediği Bir Söz İçin Endişelenmesi

- Hz. Peygamber Bedir gününde ashabına

“Benî Hâşim’den ve başka kabilelerden bazı kimseler biliyorum ki, zorla çıkartılmış ve getirilmişlerdir. Onlar bizimle savaşmak istemezler. Herhangi biriniz Benî Hâşim’den o kişilerden herhangi biriyle karşılaşırsa onu öldürmesin. Kim Ebü’l-Bahterî b. Hişam b. Haris b. Esed’e rastlarsa onu öldürmesin. Kim Abbas b. Abdilmuttalib’e rastlarsa onu öldürmesin. Çünkü o zorla çıkartılmıştır, istemeyerek gelmiştir” dedi. Ebu Huzeyfe b. Utbe b. Rebia

“Biz babalarımızı, çocuklarımızı ve kardeşlerimizi öldüreceğiz de, Abbas’ı mı bırakacağız. Allah’a yemin ederim ki, onunla karşı karşıya geldiğimde onun etine kılıcı daldıracağım” dedi ve bu söz Hz. Peygamber’in kulağına geldi. Bunun üzerine Hz. Ömer’e

“Ey Eba Hafs![1] Allah Rasûlünün amcasının yüzüne kılıçla vurulur mu?” dedi. Hz. Ömer

“Ey Allah’ın Rasûlü! Bana izin ver, o kişinin boynunu kılıçla vurayım. O kişi münafıklık yapmıştır” dedi. Ebu Huzeyfe

“Ben o Bedir gününde söylediğim sözden hala emin değilim. Daima ondan korkuyorum. Ancak Allah, şehid düşmek suretiyle onu benden siler” dedi ve Yemame gününde şehid düştü.[2]