43- İBRAHİM BİN EL-VELİD.. 2

43- İBRAHİM BİN EL-VELİD

(Hilafet Dönemi, Hicri: 127-127)

Mervan Bin Muhammed, El-Cezire bölgesine bağlı Harran'da bulunduğu bir sırada Halife Yezid Bin El-Velid'in ölümü ile yerine İbrahim Bin El-Velid'e biat edildiği haberini alınca oğlu Abdul-melik Bin Mervan'ı kırk kişilik bir kuvvetin başında Rakka'da alar­ma geçirdi.

Kınnesrin'e ulaşınca, ki o sırada şehrin sorumlusu Buşr Bin El-Velid idi. İkisi karşılaştılar. Mervan, kendisine bey'at edilmesi çağ­rısında bulundu. Bu sırada Kınnesrin'deki askeri birlikten Komu­tan Yezid Bin Amr Bin Hubayra emrinde bulunan KaysoğuUan'na mensup askerlerin tümüyle Mervan'ın tarafına geçerek O'na Buşr'u ve kardeşi Mesrur'u da teslim ettiler.

Mervan her iki kardeşi hapsederek emrindeki El-Cezire ve Kınnesrin Bölgesi'nin askeri birlikleri ile Homs'a yürüdü. Homs halkı Yezid'den sonra yerine (veliahdları olan) İbrahim ve Abdüla-zız Bin El-Haccac'm geçmesini zaten reddetmişlerdi.

Bu yüzden İbrahim Bin El-Velid'in, Abdülaziz Bin EI-Haccackomutasında gönderdiği bir kuvvet Homs'u kuşattı.Mervan buraya yaklaşınca Abdülaziz kuşatmayı kaldırarak bu kez O'na doğru yürüdü. Homs halkı da çıkıp Mervan'a katıldılar. Öldürülen El-Velid'in iki oğlu El-Hakem ve Osman'a bey'at edil­mesi çağrısında bulunan Mervan, iki taraf arasında patlak veren bu savaşta üstünlüğü elde etti. Bu iki kardeş ise Dımışk'ta hapiste idiler.

Halife İbrahim'in askerleri isyancılar karşısında bozguna uğ­rayıp geri çekilerek Dımışk'a ulaşınca hapiste bulunan muhalifle­rini öldürmek istediler.

Bunların arasında bulunan (Devrilerek öldürülen Halife) El-Velid Bin Yezid'in iki oğlu EI-Hakem ve Osman da bulunuyorlardı. Onlarla birlikte (Eski Irak ve Horasan valilerinden) Yusuf Bin Ömer Es-Sekafi de Öldürüldüler. (Vaktiyle Homs halkını ayaklan­dırarak şehrin emîrini devirip O'nu ve oğlunu öldüren) isyancılar­dan Ebu Muhammed Es-Süfyanî de bu sırada hapiste bulunuyor­du. Ancak Es-Süfyanî, isyancılardan Mervan, kuvvetleriyle bera­ber Dımışk'a girinceye kadar kendini savunarak kurtuldu.

isyancılar (başkent) Dımışk'a girince Halife İbrahim Bin El-Velid ve (amcazadesi) Süleyman Bin Hişam kaçtılar. Abdülaziz Bin Haccac ise yakalanarak öldürüldü.

Bu sıralarda (Hz. Ali'nin kardeşi Cafer'in torunu) Muaviye Bin Abdullah Bin Cafer de Emevi idaresine karşı Kûfe'de baş kaldır­mıştı. Bazı kimseler O'nu Haşimoğulları sülalesinin işbaşına geti­rilmesi çağrısında bulunması için cesaretlendirmişlerdi. Ortam da müsaitti; zira işbaşındaki MervanoğuUan ailesi birbirlerine girmiş durumdaydılar.

Muaviye Bin Abdullah Bin Cafer esasen Kûfe'ye, kendi propa­gandası için değil, şehrin Emiri Abdullah Bin Ömer Bin Abdila-ziz'i ziyaret etmek için gelirken {olayların etkisiyle yolda politize oldu) ve bu işe girişti. Fakat destekçileri O'nu da yalnız bıraktılar. Bu sebeple bozguna uğradı ve Medain taraflarına, oradan da El-Cibal'a kaçtı. Oralara egemen oldu.

İbrahim Bin El-Velid, Ebu Ishak künyesiyle anılırdı. Bir cariyeden doğmuştu. İşbaşına sadece yetmiş gün kadar kaldı. Sonra devrildi ve Hicri 132'de (Seffah Olayı sırasında) öldürülünceye ka­dar sağ kaldı.

İbrahim Bin El-Velid'in: İshak, İsmail, Yakup, Musa ve Ubey-dullah adlarında oğullan vardı. [1]