Islam Tarihi - 17. Sayfa - Naat

Ey Şâhid-i Mukaddes Hûrşid-i âlem-ârâ
Geysülerin muhammes ebrûlerin dilârâ

Zülfün teline kıymet olmaz cihân serâser
Neşreylemiş dû-kevne mûyin anber-i sârâ

Ey Nûr-i Hak Muhammed Sûre-i Vedduhâ’da
Vasfeylemiş seni Hak, tarif eder seni Teâlâ

Âyât-ı beyyinâtda ism-i şerîfin Ahmed
Bütün âleme Rahmet gönderdi zâtı Mevlâ

Bu mevcûdât vücûdı mevcûduna sebepsin
Ey me’haz-i hidâyet ey dergeh-i Muallâ

Ey Sultân-ı Selâtîn, ey âlem-i bevâtîn
Ey Hâtem-i risâlet, ey matla-ı tecellâ

Ey Hurşid-i Şefâat gözler seni her ümmet
Ey Merkez-i saâdet senden budur temennâ

Virânı mamur eyle, mahzûnu mesrûr eyle
Ey mâden-i hidâyet mürdeyi eyle ihyâ

Bu ümmet-i Muhammed halkolmazdan mukaddem
Va’deyledin şefâat, şefâatin müheyyâ

Esrâr-ı kâbe kavseyn kıldı seni mübeşşer
Kerim ismine mazhar menzil-gehin ev ednâ

İlm-i ezelde sâbit nâm-ı pâkin Muhammed
Ey Mahmûd-ı teâlâ indallah kadri vâlâ

Biz ümmet-i Muhammed şöhretiyle halkolduk
Bu nâmı bizden alma mübeşşer-i feterdâ

Lütfî kapunda elyevm bir bende-i alîldir
Ey menba-ı merâhim merhametindir ibkâ

Muhammed Lütfi (Alvarlı Efe)




Şâhid-i Mukaddes : Mukaddes Şahid
âlem-i bevâtîn : Gayb alemi.
anber-i sâr : Anber kokulu yer
Âyât-ı beyyinât : Kur’an-ı Kerîm’im ayetleri
dergeh-i Muallâ : Allahın yüce katı
dilârâ : Gönül Süsleyen
dû-kevn : İki dünya.
Elyevm : Bugün
bende-i alîldir : Hastalıklı insan.
Esrâr-ı kâbe kavseyn : Kab-ı Kavseyn sırları
ey matla-ı tecellâ : Allah’ın tecelli ettiği manevi ufuk.
halkolmak : Yaratmak
Hâtem-i risâlet : Peygamberlik mührü
Hûrşid-i âlem-ârâ : Hz. Muhammed (sav)
Hurşid-i Şefâat : Hz. Muhammed (sav)
İbkâ : Baki olmak
İhyâ : Yaşatmak
İndallah : Allah’ın yanı
Mahmûd-ı teâlâ : Allah’ın övdüğü Hz. Muhammed (sav)
me’haz : Kaynak
menba-ı merâhim : Merhamet kaynağı
menzil-geh : Mekan
ednâ : En alçak
mesrûr : Mutlu
Muhammes : Beş katlı. Beşli.
Mukaddem : Önce
Mûy : Saç
Mübeşşer : Müjdeci
mübeşşer-i feterdâ : Duha suresinde bahsi geçen razı edilmiş müjdeci.
müheyyâ : Hayat veren.
mürde : Ölü
serâser : boydan boya
Sultân-ı Selâtîn : Sultanlar Sultanı
Temennâ : Saygı ile eğilme.
Vâlâ : Yüksek rütbe.
Zülf : Yüzün iki yanından sarkan saç lülesi.