Islam Tarihi - 6. Sayfa

eygamberlerden Söz Alınması

وَإِذْ أَخَذَ اللهُ مِيثَاقَ النَّبِيِّينَ لَمَا آتَيْتُكُمْ مِنْ كِتَابٍ وَحِكْمَةٍ ثُمَّ جَاءَكُمْ رَسُولٌ مُصَدِّقٌ لِمَا مَعَكُمْ لَتُؤْمِنُنَّ بِهِ وَلَتَنْصُرُنَّهُ قَالَ أَأَقْرَرْتُمْ وَأَخَذْتُمْ عَلَى ذَلِكُمْ إِصْرِي قَالُوا أَقْرَرْنَا قَالَ فَاشْهَدُوا وَأَنَا مَعَكُمْ مِنْ الشَّاهِدِينَ

“Hem Allah, vaktiyle peygamberlerden “size Kitap ve hikmet vermemden sonra, sizin yanınızda bulunan kitabı tasdik edici bir peygamber geldiğinde, mutlaka ona inanıp yardımcı olacaksınız” diye söz almıştır. Allah: “Bunu kabul ettiniz, bu ağır yükümü sırtınıza aldınız mı? dediğinde onlar: “kabul ettik” diye kesin söz verince, Allah Teala: “Siz de şahit olun, zaten Ben de sizinle beraber şahitlik edeceğim” buyurdu.” (Âl-i İmrân 3/81)

Alimlerin çoğunluğuna göre âyetteki “ahid”den murad, bütün peygamberlerin, ümmetlerinden, Hz.Muhammed (s.a.v) peygamber olarak gönderildiğinde, onu tasdik edip ona yardım etmeleri gerektiği hususunda almış oldukları ahiddir.[1]

Gayet açık bir şekilde görülmektedir ki, Allah (c.c), bütün peygamberlerden, onlar da ümmetlerinden, Hz. Peygamber gönderildiğinde hayatta olurlarsa ona inanma, her türlü desteği verme ve ona karşı gelmeme hususunda söz almıştır. Şu hadis de, bu görüşü te’yid etmektedir: “Ben size, bu dini taptaze ve tertemiz olarak getirdim. Bakın, Allah’a yemin ederim ki Mûsa b. İmrân yaşıyor olsaydı, bana uymaktan başka bir şey yapamazdı.”[2]