Islam Tarihi - 14. Sayfa

nun, Allâh'ın Bir Lütfu Olması

Yüce Yaratıcı’nın insanlığa gönderdiği her peygamber, onun bir lütfudur. Zîra gönderilen her peygamber, kendi dö­nemindeki insanlara hidâyet yolunu göstermiş, yapılan kötü­lüklerin önünü kesmeğe çalışmıştır. Ancak bu, belli bir dönem ve belli bir zümre içindir. Hz. Peygambere gelince o, âlem şü­mûl bir peygamber olduğundan ve getirdiği din kıyâmete ka­dar geçerli olduğundandır ki, Allah onu, ilâhî bir lütuf olarak tavsif etmiştir:

لَقَدْ مَنَّ اللهُ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ إِذْ بَعَثَ فِيهِمْ رَسُولاً مِنْ أَنْفُسِهِمْ يَتْلُوا عَلَيْهِمْ آيَاتِهِ وَيُزَكِّيهِمْ وَيُعَلِّمُهُمُ الْكِتَابَ وَالْحِكْمَةَ وَإِنْ كَانُوا مِنْ قَبْلُ لَفِي ضَلاَلٍ مُبِينٍ

“Gerçekten Allah, kendi içlerinden birini, onlara ayetlerini okuması, onları her türlü kötülüklerden arındırması, kendile­rine kitap ve hikmeti öğretmesi için Resûl yapmakla, mümin­lere büyük bir lütuf ve inayette bulunmuştur. Halbuki daha önce onlar besbelli bir sapıklık içinde idiler.”(Âl-i İmrân 3/164).