Islam Tarihi - 64. Sayfa - 1Cilt

Amcasıyla Birlikte Sefere Çıkışı

Çocukluk döneminden çıkıp güçlendiği ve ergenlik çağına eriş­tiği zaman, kavminin geçim kayanğı olan ticarete yönelmesi gere­kiyordu. Nihayet bir ticaret kervanının hazırlandığını gördü. Bu kervanda koruyucusu, velisi olan Amcası Ebu Talibde vardı. Bu kervanla birlikte yola çıkmak, yolda tecrübe kazanmak, Mek­ke'deki büyük tüccarların giriştikleri ticari teşebbüslere giriş­mek, ticari durumları öğrenmek, böylece yaşadığımız hayatın olup bitenleri hususunda deneyim kazanmak istedi. Bu isteğini amcasına açtığı zaman, amcası, O'nun bu işler için yaşının henüz küçük olduğunu, yolculuğa dayanamıyacağım söyledi. Çünkü bu kervanda onun satacak malı yoktu. Bu nedenle de ticari işleri öğ­renemeyecekti. Fakat peygamber efendimizin bu işe olan şiddetli arzusu, amcasının, onun isteğine muvafakat etmesine neden ol­du. Siyer kitapları, Muhammed (sav)'in ticari kervana katılma ar­zusunu şu ifadelerle dile getirmektedir: "Resulullah (sav) sefere gönlünü kaptırmıştı. Yola çıkmayı çok arzuluyordu. Bu nedenle amcası Ebu Talih ona acıyarak sefere çıkmasına muvafakat etti. Yol arkadaşlarına da: "Ne yapayım benden ayrılamıyor, doğrusu ben de ondan ayrılamıyorum " dedi.

Burada kısa bir durak yapmamız uygun olacaktır. Muhammed (sav), bu ticari seyahate çıkmayı neden bu kadar arzulamış ve bu sefere gönlünü neden bu kadar kaptırmıştı? Sanırım önceki pa­ragraflarda bu soruya cevap olacak açıklamalarda bulunmuştuk. Şöyle ki: Peygamber efendimiz ticareti ve ticari işleri başkaların­dan duyarak değil bizzat görerek öğrenmek v e bu konuda dene­yim sahibi olmak istiyordu. Ticari teşebbüslerde bulunma arzusundaydı. Koyun çobanlığı ile yetinmektense, ticaretle haşir neşir olmayı arzuluyordu.

Ebu Talib, başlangıçta onun sefere katılmasına rıza gösterme­mişti. Yolun zahmetlerine dayanamayacağından ve çölde kaybol­masından korkmuştu. Fakat Peygamber efendimizin ısrarı sonu­cunda bu kararından vazgeçmiş ve şöyle demişti: "Ne yapayım benden ayrılamıyor. Doğrusu ben de ondan ayrılamam."

Muhammed (sav), amcasıyla birlikte Şam'a giden ticaret ker­vanına katıldı. Nihayet kervan, Busra kentinde konakladı. Bus­ra, rahiplerin manastırlarının bulunduğu bir kent idi. Rahipler orada kendilerini ibadete vermek, Tevrat, İncil ve bunların ihtiva ettikleri şeyleri öğrenmekle meşgul olurlardı. Busra'daki manas­tırlarda bulunan rahiplerle zahidlerin Tevrat ile İncil'e ilişkin bil­gileri derindi. Bu kitaplardaki işaretlerle müjdelerden haberdar idiler.