Son Peygamber 2.cilt - 2Cilt - 69. Sayfa

Resulullah'm Evs ve Hazreç'le Görüşmesi

Daha önce de anlattığımız gibi, Hz. Peygamber, Hac mevsi­minde Mekke'ye gelen her hangi bir kabile heyetini duyar duy­maz mutlaka onları bulur; onlara İslam'ı anlatır, tevhide davet ederdi. Kendisinin, Allah elçisi olduğuna iman etmelerini ister­di. Kavmi arasında sözü dinlenen ve kendisine güvenilen bir kimsenin geldiğim duyunca, mutlaka ona gider ve İslam'a da­vet ederdi.

Arabistan'ın kuzey ve güney sınırındaki İranlı ve Bizan-lı-lar'la komşu bulunan birçok kabilelerle görüşmüştü. İran'a komşu beldelerde yaşayan, kendilerinde kahramanlık, marifet ve görev şuuru gördüğü Arap eşrafı olan Rebia oğullarıyla gö­rüştükten hemen sonra bazı Medinelilerle görüştü. Önce onlar­dan bazı guruplarla buluştu. Allah'ın bunlara hidayet nasib et­mesiyle imana ulaşmalarından sonra da Peygamber efendimize yardımcı ve destek olacakları konusunda onlarla anlaşma ya­pıldı.

Bütün durum ve şartlarıyla Medine toprağı Muhammedi da­veti kabul edecek durumdaydı. Çünkü Yahudiler Medine halkı­na karşı savaş açmışlardı. Aralarında uyum yoktu. Zaten Ya­hudiler her nerede bulunurlarsa, orada fesat ve huzursuzluk çı­karırlar. Medineliler putperest, Yahudilerse kitap ehliydiler. Yahudiler, Medineliler'e: "Şu anda bir peygamber gelmiştir. Bu peygamber, Medineli putperestlere karşı Yahudilere yardım edecektir." diyorlardı. Nitekim Cenab-ı Allah şöyle buyurmuş­tur:

"Onlara Allah katından yanlarında bulunan (Tevrat) 'ı doğ­rulayıcı bir kitap (Kur'an) geldi. Daha önce inkar edenlere kar­şı yardım isteyip dururlarken o bildikleri (Kur'an) kendilerine gelince onu inkar ettiler. Artık Allah'ın laneti, inkarcıların üzerine olsun. "  (Bakara- 89)

kitab ehli, nübüvvet hakkında Ön bilgiye sahipti. Hz. Mu-hammed'in peygamberliğinden haberleri vardı.

Bütün bunlardan ayrı olarak Medine halkı Evs ve Hazreç kabilelerinden oluşuyordu. Bu iki kabile arasında şiddetli bir anlaşmazlık vardı. Birbirleriyle sürekli savaş halindeydiler. Aralarındaki anlaşmazlığın sebebi de Yahudiler'dL Yahudi-ler'in bu zamanki görevleriyse toplulukları birbirinden ayırmak ve aralarına düşmanlık tohumları ekmekti. Gölgesinde yaşa­dıkları bütün toplumların içine fitne tohumları saçarlardı. Me­dine halkını oluşturan Evs ve Hazreç kabileleri arasındaki nef-retleşme devam ediyordu. Arasıra aralarında savaş patlak veri­yordu. Bunlardan bazıları, diğerine karşı Kureyş kabilesinden yardım almaya yöneliyordu. Boğuşmanın devamı için dışarıdan yardım almaya muhtaç idiler. Birbirleriyle uzlaşmalarını sağla­yacak birine kucak açacaklardı. Onları bir araya getirip anlaş­tıracak olan, Muhammed (sav) idi. Kalplerini birbirine ısındıra­cak olan, ancak yüce Allah idi. Nitekim Cenab-ı Allah şöyle bu­yurmuştur:

"Hani siz birbirinize düşman idiniz. (Allah) kalplerinizi bir­leştirdi. O'nun nimetiyle kardeşler haline geldiniz. Siz ateşten bir çukurun kenarında bulunuyordunuz, (Allah) sizi ondan kur­tardı. "