Vakıf — 1. Mülkü olan belli ve kıymetli malının… | İslami Sözlük - Vakif

ANA SAYFA

VAKIF:

1. Mülkü olan belli ve kıymetli malının menfaatini bir şarta bağlamadan müslüman veya zımmî (gayr-i müslim vatandaş) bütün veya belli fakîrlere Allah rızası için terkeden kimse. (Bkz. Vakf)

Vakıfın müslüman, hür, akıllı ve baliğ yani ergenlik çağına ulaşmış olması lazımdır. (İbn-i abidîn)

Şart-ı Vakıf (Vakıfın koyduğu şart), nass-ı şarî (din sahibinin koyduğu kanun) gibidir. (İbn-i abidîn)

2. Bir işten haberi olan.

Meşveret olunan kimsenin vakıf olmadığı şeyi veya vakıf olduğunun aksini söylemesi günahtır. Hata ile söylemesi günah olmaz. (M. Hadimî)

3. Arafat'ta vakfeye duran.