46) İyiliklerden Dolayı Sevinmek, Kötülüklerden Dolayı Da Üzülmek - Tevhidrasullaerinortakcagrisi - 57. Sayfa
46) İyiliklerden Dolayı Sevinmek, Kötülüklerden Dolayı Da Üzülmek
"Yüzlerinizi doğuya ve batıya çevirmeniz iyilik değildir. Amma iyilik Allah'a, ahiret gününe, meleklere, kitablara ve peygamberlere iman eden, mala olan sevgisine rağmen onu, yakınlara, yetimlere, yoksullara, yolda kalmışa, isteyip dilenene ve kölelere (özgürlükleri için) veren, namazı dosdoğru kılan, zekatı veren ve ahidleştikle-rinde ahidlerine vefa gösterenler ile zorda, hastalıkta ve savaşın kızıştığı zamanlarda sabredenlerin tutum ve davranışlarıdır). İşte bunlar, doğru olanlardır ve muttaki olanlar da bunlardır.[1]
Ebu Umame (r.a.)'dan;
Bir adam sordu:
Ya Rasulullah, iman nedir?
Rasulullah (s.a.s.) şöyle buyurdu:
"Yaptığın iyilikten haz duyarsan, yaptığın kötülüğe üzülürsen, sen mü'minsin.[2]
Nevras b. Sem'an (r.a.) anlatıyor:
Rasulullah (s.a.s.)'e, iyilik ve günahı sordum da şöyle buyurdu:
"İyilik ahlâk güzelliğidir. Günah ise, kalbine gıcık yapan ve başkalarının muttali olmasından hoşlanmadığın şeydir.[3]
Vabısa b. Ma'bed el - Esedî (r.a.)Man;
Rasulullah (s.a.s.), Vabısa'ya:
"Sen, sevab ve günahı sormaya mı geldin?" buyurmuş.
(Vabısa) sözüne devamla dedi ki:
Ben:
Evet, demiştim.
Bunun üzerine O, parmaklarını birleştirip onlarla göğsüne vurmuş ve üç defa:
"Sen, fetvayı kendinden iste, sen, fetvayı kendinden iste ya Vabısa! buyurmuş.
(Sonra da sözüne şöyle devam etmişti):
"İyi ve sevab, canın kendisiyle sükûn, kalbin kendisiyle huzur bulduğu şeydir. Kötü ve günah ise, insanlar, sana fetva verseler de onlar, sana (farklı) açıklamada bulunsalar da, insanın içine oturan, insanın gönlünde gidip gelen şeydir!"[4]
[1] Bakara, 2/177.
[2] İmam Rûdânî, A.g.e. c.l, sh.31, Hds.58. Taberânî, Mu'cem'ul - Kebir'den.
Aynı eserin, 1. cilt "Tahric" bölümünün 405. Sahife ve 58. Notta şu bilgiler yer almaktadır:
"Bu hadisi, İmam Ahmed (Müsned, 5 - 252, 256) dışında İbn Hibbân, el - Hakim, Şuabu'l - İman'da Beyhakî ve el -Muhtare'de Diyâu'l - Makdisî tahric ettiler. El - Hakİm'in, "Sahihayn'ın şartınca sahihtir." hükmünü, Zehebî de onaylamış, el - Irakî, Emâlî' sinde, "hadis sahihtir." el - Heysemî ise, "ricali, sahih ricalidir." demişlerdir. Buna yakın bir lafızla gelen Ebu Musa hadisi ise, Ahmed (4 - 398) rivayet etmiştir. İsnadının ravileri güvenilir kişilerden oluşmuştur, ancak kopukluk vardır. (Feyd, 1,374. Mecma',1, 86).
Hatib-i Tebrizî, Mişkâtü'l - Mesabih, Kitabu'İ - İman, Fa-sü:3, Hds.45.
İmam Suyutî, A.g.e. c.l, sh.203, Hds.379 (677). Ahmed b. Hanbel, Müsned, c.l sh.18,26 ve c.3, sh.446'dan. Taberânî, A.g.e. c.l, sh.256, Hds.168.
[3] Sahih-i Müslim, Kitabu'İ - Bini ve's - Sıla, B.6, Hds.14 -15. Sünen-i Tirmizî, Kitabu'z - Zühd, B.40, Hds.2494.
[4] Sünen-i Dârimî, Kitabu'l - Buyu, B.2, Hds.2536.
İmam Suyutî, A.g.e. c.2, sh.204, Hds.1737 (3198). Ahmed b. Hanbel, Müsned, c.4, sh.228'den.
İslami Okul Okulların En Önemlisi